= = =
ഡോക്റ്ററേ കാണാൻ പോയ രവിയങ്കിൾ തിരിച്ചുവന്നത് ആശ്വാസമുള്ള വാർത്തയും കൊണ്ടായിരുന്നു. പരിക്ക് അത്ര പ്രശ്നമുള്ളതല്ലാത്തതിനാൽ പിറ്റേന്ന് സൂരജേട്ടനേയും അതിന്റെ പിറ്റേദിവസം എന്നേയും ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യാം എന്ന് തീരുമാനമായി. അല്ലെങ്കിലും ഈ ആശുപത്രിവാസം എനിക്ക് അത്ര ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല.
ചിന്നുവിനെ കൊണ്ടുവിട്ട് ശ്രീ കൂടി എത്തി. കാര്യം അറിഞ്ഞിട്ടും വരാൻ പറ്റാത്തതിലുള്ള വിഷമം വീഡിയോക്കോൾ ചെയ്താണ് ചിന്നു തീർത്തത്. അവളെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല , റിയയുടേയും ഐശുവിന്റേയും കാൾ വരാനിരിക്കുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഇടക്കിടെ എന്നെ ശ്രീക്കുട്ടി നോക്കുന്നപോലെ തോന്നി , പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പോയില്ല. വാർഡിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്തുള്ള ടീവിയിൽ അപകടത്തിന്റെ വാർത്ത മാത്രമാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ആ അപകടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടത് ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് തൃശൂരിലേക്കാണ് ഞങ്ങൾ പോയത്. ജോയിൻ ചെയ്തിട്ട് അധികം ആകാത്തതുകൊണ്ട് അച്ഛന് ലീവ് എടുക്കാൻ പ്രയാസമുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ഇല്ലാതെ പുള്ളിക്ക് പറ്റുകയുമില്ല. അതുകൊണ്ട് തൃശൂരിലേക്കാണ് ്് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്ത് പോയത്. ഹോസ്പിറ്റലിലുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാവരും വന്നിരുന്നു.
ഡിസ്ചാർജ് ആയെങ്കിലും രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് കൂടി ചില വിലക്കുകൾ ബാധകമായിരുന്നു. കാലും നീട്ടി ഒരിടത്ത് ഇരിക്കാൻ മാത്രമാണ് അനുവാദം കിട്ടിയത്. നടക്കുന്നത് പോയിട്ട് കുളിക്കുന്നതിൽവരെ ഉള്ള ഡോക്റ്റർ കൽപിച്ച നിയന്ത്രണങ്ങൾ ്് ്് മാതാശ്രീ അതുപോലെ പാലിച്ചു. പിന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് പറയണ്ടല്ലോല്ലേ സംഭവം കട്ട ബോറായിരുന്നു. പോസ്റ്റായി പോസ്റ്റായി ഒരു ഇലക്ട്രിസിറ്റി സെക്ഷൻ തുടങ്ങാൻ ്് ്് വേണ്ടതിലും കൂടുതൽ പോസ്റ്റുകൾ ചിലപ്പോൾ സ്വന്തമായി ഉണ്ടായിക്കാണും. അത്ര ശോകമായിരുന്നു ആ ദിവസങ്ങൾ.
* * * * *
പതിവ് പോലെ അച്ഛൻ ഓഫീസിൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ എഴുന്നേറ്റത്. അമ്മ തിരക്കിട്ട് ഒരുങ്ങുകയാണ്.
“എങ്ങോട്ടാ രാവിലെ തന്നെ?” “അത് ശരി , ഇന്നലെ പറഞ്ഞതെല്ലാം മറന്നോ!?” നവിക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയായിരുന്ന അനിത ചോദിച്ചു.
ഉറക്കത്തിന്റെ ഹാങ്ങോവർ കുറച്ച് ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആദ്യം സങ്ങതി കത്തിയില്ല. ശാരദാന്റിയുടെ കൂടെ ഏതോ അമ്പലത്തിൽ പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നത് പിന്നെയാണ് ഓർത്തത്. സംഭവം വേറെ ഒന്നുമല്ല , മോന്റെ അസുഖം പെട്ടന്ന് മാറ്റാനായി ദൈവത്തിന് കൈക്കൂലി കൊടുക്കാനുള്ള പോക്കാണ്. ഈ പറഞ്ഞത് മൂപ്പത്തി കേൾക്കണ്ടാ
