ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ബാംഗ്ലൂർ ഒരിടത്ത്…ജോൺ ജോലി കഴിഞ്ഞ് അവന്റെ പ്രേമഭാജനമായ സുഗന്ധയെയും കൊണ്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. വിജനമായ വഴി.. അവൻ ആണ് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നത്. സുഗന്ധ അവന് വായിലെടുത്തു കൊടുക്കുകയാണ്… ഇത് പതിവ് ചര്യയാണ്. അവൻ സ്വയം ഞാൻഒരു ബുൾ ആണെന്നാണ് വിചാരിക്കുന്നത്.
അങ്ങനെ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഇന്നോവ അവരെ ചെയ്തു വന്നു വട്ടം വച്ച് നിർത്തി. തൊട്ടുപുറകെ വേറൊരു ഇനോവയും വന്ന് കാറിനു പുറകിൽ ബ്രേക്കിട്ടു. ഈ രണ്ടു വണ്ടികളിലും നന്നായി ഒരു 10 പേരോളം ചാടിയിറങ്ങി. അവരുടെ കയ്യിൽ മാരകായുധങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ വണ്ടി വളഞ്ഞു ജോണിനോടും സുഗന്ധയോടും കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ പറഞ്ഞു. ജോൺ ഗ്ലാസ് ഒന്ന് താഴ്ത്തി കാര്യം എന്താണെന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോഴേക്കും വണ്ടി തുറക്കാൻ പറഞ്ഞവൻ ആ ഗ്യാപ്പിലൂടെ കയ്യിട്ട് ഡോർ അൺലോക്ക് ആക്കി വലിച്ചു തുറന്നു.. ജോൺ ഇതിനടിക്ക് ഒരു അതിബുദ്ധി കാണിച്ചു. പവർ വിൻഡോ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഗുണ്ടയുടെ കൈ ഗ്ലാസിനും ഡോറിനും ഇടയ്ക്ക് കുടുങ്ങി അവൻ ഒച്ച വച്ചു. അവന്റെ തൊട്ടടുത്തുനിന്ന് ഗുണ്ട തുറന്നുവെച്ച ഡോറിന്റെ ഹാൻഡിൽ ഇരുന്ന് ജോണിന്റെ കൈപിടിച്ച് അവനെ വലിച്ചു പുറത്തിട്ടു. അവൻ റൂട്ടിൽ മലർന്നടിച്ചു വീണു.
ഇതിനിടയിൽ ഗ്ലാസിനിടയിൽ നിന്ന് കൈ വിടുവിച്ച് വന്ന ഗുണ്ട ജോണിന്റെ തലയെ ഫുട്ബോൾ തട്ടുന്നത് പോലെ തട്ടി. ജോൺ ആ ടാറിട്ട റോഡിൽ ശയന പ്രദക്ഷിണം നടത്തി. അലറിക്കൊണ്ട് അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴേക്കും അടുത്ത ചവിട്ട് അവന്റെ അടിനാ കിട്ടി. അപ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ള ഗുണ്ടകൾ ഓടിവന്ന് ആക്രമിക്കുന്ന ഗുണ്ടയെ വന്നു പിടിച്ചു.
എന്നിട്ട് അവനോട്, “ നമ്മളോട് ഇവരെ ആരോഗ്യത്തോടെ കൊണ്ടുവരാൻ ആണ് പറഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ട് തല്ല് നിർത്ത് “… അവനും അപ്പോൾ അതേപ്പറ്റി തന്നെയാണ് ആലോചിച്ചത്…
ജോണിനെയും സുഗന്ധയെയും വഹിച്ചുകൊണ്ട് ജോണിന്റെ കാർ കൂടി ഉൾപ്പെടുന്ന ഗുണ്ടകളുടെ ആ വാഹന വ്യൂഹം ദ്രുതഗതിയിൽ പാഞ്ഞു പോയി… ആ യാത്ര അവസാനിച്ചത് ബാംഗ്ലൂർ റൂറലിൽ ഉള്ള ഒരു ഫാം ഹൗസിലാണ്.. ജോണിനെയും സുഗന്ധയെയും അവർ ഒരു മുറിയിൽ എത്തിച്ചു. ജോണിന്റെ കണ്ണ് മൂടിക്കെട്ടിയിരുന്ന കെട്ടുകൾ അഴിഞ്ഞു.. അപ്പോഴും അവന്റെ കൈകൾ പുറകോട്ടു വച്ച് ബന്ധിചിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ കാലുകൾ കെട്ടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല അതുകാരണം അവന് നടക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു…
