വയ്കീട്ടു കളി കഴിഞ്ഞു മടങ്ങി വന്നാൽ, ഒരു ഗ്ലാസ്‌ പാല് പതിവുള്ളതാണ്, പക്ഷെ വന്നു ഇത്രയുമായിട്ടും അമ്മയെ കാണുന്നതുപോലുമില്ല…. വാതിലും അടച്ചിരുന്നില്ല…. എന്നാലും അമ്മ ഇതെവിടെപോയി, ഞാൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ടു വീടിനകം മുഴുവൻ പരിശോധിച്ചു…
ഒടുവിൽ മുകളിലത്തെ മുറിയിൽ ചെന്നു നോക്കാമെന്ന് കരുതി ചെല്ലുമ്പോൾ, അമ്മയുടെ മൊബൈലിൽ നിന്നും ചെറിയ ശബ്ധത്തിൽ ഒരു പഴയ മലയാള ഗാനം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഞാൻ വാതിലിൽ ചെന്നു നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത്….
അമ്മ ഒരു ഇളം മഞ്ഞ ചുരിതാർ ടോപ്പും, അടിപ്പാവാടയും ഇട്ടു ബെഡ്‌ഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നു, ഒരു തലയിണ മാറിൽ ചേർത്തുവെച്ചു, കാലുകൾ മടക്കിയാട്ടി, സംഗീതം ആസ്വതിച്ചു കിടക്കുന്നു…..
അമ്മയുടെ പൂപോലുള്ള, ഇളം പിങ്ക് കാലടികൾ അല്പം വിയർത്തതിനാൽ ചന്ദ്രപ്രഭ പോലെ മിന്നിത്തിളങ്ങി…. ആ പാദങ്ങളെ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ടു സ്വർണ്ണപാദസരങ്ങൾ ചെറു നാഗങ്ങളെപോലെ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു….
ഇതൊരു നല്ല നിമിത്തമാണോ, അല്ലയോ.. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ അമ്മ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന രാജശില്പിയിലെ…..
“പൊയ്കയിൽ കുളിർപൊയ്കയിൽ “
എന്ന ഗാനം…. ആദ്യമായി എന്നിൽ ദേവിസുധ എന്ന എന്റെ അമ്മയുടെ മേൽ… കാമത്തിന്റെ തീക്കനൽ കോരിയിട്ടു………
