ഷൈലജഅമ്മായി: ‘ആഹ്’… ഉഫ്ഫ്… മൈരേ…
ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി
സുഗുണൻ : എന്നതാടി മൈരേ കിടന്ന് മൈരേ കിടന്നു കൂവുന്നേ.
ഷൈലജഅമ്മായി: അതി ചെറുക്കൻ എന്റെ കാലിൽ ചവിട്ടിയപ്പോൾ. ( കണ്ണുരുട്ടി എന്നെ നോക്കി) അമ്മയിയുടെ കാലിന്റെ ഇടയിൽ തട്ടിമാറ്റി. അപ്പോഴേക്കും സുഗുണൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു എഴുനേറ്റു. അയാൾ പുറത്തെ സിറ്റൗട്ടിൽ പോയി കിടന്നു വീണ്ടും.
ഷൈലജഅമ്മായി: പൂറിമോനെ നീ എന്നാ പണി കാണിച്ചത് ഇപ്പോൾ നമ്മൾ പിടിക്കപ്പെട്ടേനെ!!
ഞാൻ: അമ്മായി ഒച്ചവച്ചിട്ടല്ലേ?
ഷൈലജഅമ്മായി: പിന്നെ എന്റെ കാലിന്റെ ഇടയിൽ വിരലുകുത്തിറക്കുമ്പോൾ ഞാൻ മിണ്ടാതിരിക്കണോ? കുണ്ണേ?
( അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളും ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോഴേക്കും ഫോണിൽ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ വിളിച്ചു അവന്റെ കൂടെ പോകാൻ അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ വൈകുന്നേരം ആയി.) വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു ബൈക്കിൽ പോകുമ്പോഴെല്ലാം അമ്മായി എങ്ങനെ കളിക്കാം അതിനുള്ള അവസരം എങ്ങനെ ഒപ്പിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ചാണ് ഞാൻ പോയത്. പക്ഷേ കാമദേവൻ എന്നെ ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ എന്റെ അമ്മയും അമ്മായിയും മുറ്റത്തുനിന്നും സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.എന്തോ സീരിയസ് ആയ കാര്യമാണെന്ന് അവരുടെ വർത്താനം കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി. ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അമ്മ:മോനെ ഇന്ന് രാത്രി നീ അമ്മായിടെ വീട്ടിൽ കിടക്കണം. സുഗുണൻ ചേട്ടൻ പുള്ളിയുടെ അമ്മയ്ക്ക് വയ്യ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റ് ആണ്. പുള്ളിയുടെ നാട്ടിൽ നിന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. ചേട്ടൻ അങ്ങോട്ട് പോവാ. ( കമദേവന്റെ അനുഗ്രഹം)
ഷൈലജഅമ്മായി: വൈകുന്നേരം കൂട്ടുകാരുടെ കൂടെ കറങ്ങാൻ പോയേക്കരുത്. ഞാൻ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ( ഇതു പറയുമ്പോൾ അമ്മായി ആ എന്റെ അമ്മ കാണാതെ ചുണ്ടു കടിച്ച്. മുഴുവനായി ഒന്ന് നോക്കി വെള്ളമിറക്കി)
ഞാൻ: ശരി വന്നേക്കാം ഒരു എട്ടു മണി കഴിയുമ്പോഴേക്കും.
ഷൈലജഅമ്മായി: എടാ അതിയാനെ ഒന്ന് പുള്ളിയുടെ വണ്ടിയിൽ ടൗണിൽ ആക്കി കൊടുക്ക്. ബൈക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നില്ല. നീ അതിയാനെ ആക്കിയിട്ട് ബൈക്ക് വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വച്ചാൽ മതി.
ഞാൻ: ചേട്ടൻ ഇറങ്ങാറായോ അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്നു കുളിച്ചിട്ട് വരാം.
