വീണയെ ഒന്ന് നോക്കി ഗ്ലാസ്‌ കാലിയാക്കി വാസന്തിയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്ത് എഴുനേറ്റ
ഞാൻ: എന്ന ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ? വാസന്തി : പോവാണോ വീണ : അല്ലാ രാത്രിയിലെ അത്താഴം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് പോണുള്ളൂ, അയ്യാൾക്ക് സ്കൂളിൽ പോണം അമ്മേ ഞാൻ : ആ.. ആന്റി
നിരാശയോടെ എന്നെ നോക്കി
വാസന്തി : മം..എന്നാ നീ കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക് രാത്രി മനുഷ്യനെ കണ്ണടക്കാൻ സമ്മതിച്ചിട്ടില്ല
വീണയുടെ റൂമിന്റെ വാതിൽ ചാരി എന്റെ പുറകിൽ വന്ന
വാസന്തി : അജുന് പെട്ടെന്ന് പോണോ?
ആ ചോദ്യം കേട്ട് എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കുളിര് വന്നു, തിരിഞ്ഞു
ഞാൻ : എന്താ ആന്റി?
ഗ്ലാസ്‌ കൈയിൽ പിടിച്ച് തിരുമ്മി കാല് വിരൽ കൊണ്ട് തറയിൽ കറക്കി വശ്യമായ നോട്ടത്തിൽ
വാസന്തി : അല്ല പെട്ടെന്ന് പോണോ..?
നിന്നാൽ ഒരു സ്പർശന സുഖമെങ്കിലും കിട്ടുമെന്ന് ഓർത്ത്
ഞാൻ : പെട്ടെന്ന് പോണോന്ന് ചോദിച്ചാൽ അത്ര പെട്ടെന്ന് പോവേണ്ട കാര്യമില്ല. എന്തേയ് ആന്റി..?
വീണയുടെ റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് നോക്കി അവൾ ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി പതിയെ വാതിൽ പുറത്ത് നിന്ന് കുറ്റിയിട്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന്
വാസന്തി : നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും ഇരിക്കാലോ
മനസ്സിൽ ലഡു പൊട്ടിയ
ഞാൻ : ഓ അതിനെന്താ.. വാസന്തി : അവിടെ ഇരുന്നോ ഞാനേ ഡ്രസ്സ്‌ മാറിയേച്ചും വരാം
ആവേശത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ വാസന്തിയോട്
ഞാൻ : അത് വേണ്ട ആന്റി
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ തിരിഞ്ഞ
വാസന്തി : എന്താ? ഞാൻ : അല്ല ആന്റി ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റണ്ട ഇങ്ങനെ ആന്റിയെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്
എന്റെ സുഖിപ്പിക്കലിൽ വീണ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട്
വാസന്തി : ആണോ.. ഞാൻ : അതേന്നെ..സാരിയിൽ നല്ല ലുക്കാണ്.. വാസന്തി : മം.. ഞാൻ ഗ്ലാസ്‌ വെച്ചേച്ചും വേഗം വരാം
അടുക്കളയിലേക്ക് തുള്ളിച്ചാടി പോവുന്ന വാസന്തിയെ നോക്കി ഞാൻ സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നും വേഗം വന്ന് എന്റെ അടുത്ത് സോഫയിൽ ഒരു കാൽ മടക്കി കേറ്റിവച്ച് ചരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന വാസന്തിയോട്
