ആ നിമിഷത്തിൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ സ്വപ്ന ചെറിയമ്മയുടെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ചെറിയമ്മ നനഞ്ഞ കണ്ണുമായി ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കാമം ഇരിട്ടിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. ചെറിയമ്മയുടെ മാറിന്റെ മാർദ്ദവം എന്റെ രക്തയോട്ടം കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു . ചെയുന്നത് തെറ്റാണു എങ്കിലും എനിക്ക് അത് ഉൾകൊള്ളാൻ ഒന്നും ആവതില്ലായിരുന്നു… അവരുടെ മാദക സൗന്ദര്യം അത്രക്ക് എന്നെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഞാൻ ആ വലതു വശത്തുള്ള മൽഗോവ മാമ്പഴത്തെ കൈകൊണ്ട് തൊട്ടപ്പോൾ ചെറിയമ്മ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു.
“കരയല്ലേ …ചെറിയമ്മേ…പ്ലീസ്” എനിക്ക് ചെറിയമ്മയുടെ മുലകളെ ഞെരിക്കണം എന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ കാണുന്ന ആ കണ്ണീരു എന്റെ സ്വബോധത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരികയായിരുന്നു . പക്ഷെ എനിക്ക് എന്റെ സ്വബോധം മറന്നു ചെറിയമ്മയിൽ അലിഞ്ഞു ചേരാൻ ആണ് എന്റെ മനസ് എന്നോട് ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട് ഇരുന്നത്.ചെകുത്താനും കടലിനും നടുക്കുള്ള ഒരവസ്‌ഥ!.
ഞാൻ കരയല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയമ്മ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് ദയനീയമായി നോക്കി..
“മോനെ നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോകാം ടാ..”
ഞാൻ ഒന്നും പറയാതെ ചെറിയമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ തന്നെ നോക്കി
“ചെറിയച്ഛൻ എന്നെ ഒത്തിരി ഉപദ്രവിച്ചു മോനെ”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തേങ്ങിക്കരഞ്ഞു. എനിക്ക് ചെറിയമ്മയുടെ കരച്ചിൽ സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോൾ ഒന്ന് മാത്രമേ തോന്നിയുള്ളൂ ചെറിയച്ചനെ ഒന്ന് പൊട്ടിക്കാൻ പക്ഷെ ചെറിയച്ഛന്റെ ആരോഗ്യം എത്രയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം. പിന്നെ ഞാൻ തത്കാലം ചെറിയമ്മയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അവരെ എന്റെ മാറോടണച്ചു.
“കരയല്ലേ ചെറിയമ്മേ.. ഞാൻ ഉണ്ടല്ലോ കൂടെ”
“നീ ഇനി എന്നെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകല്ലേടാ മോനെ.”
“ഇല്ല ചെറിയമ്മേ, ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്..” എന്റെ വാക്കുകൾ ആത്മാർത്ഥമായിരുന്നു. അത് കേട്ട് ചെറിയമ്മ കരയുന്നത് നിർത്തി. എനിക്കപ്പോൾ നല്ല ആശ്വാസമായി.
ഞാൻ എണീറ്റികൊണ്ട് ചെറിയമ്മയ്ക്ക് ഫ്ലാസ്കിൽ നിന്നും ചൂട് കോഫീ ഒഴിച്ചുകൊടുത്തു. കുടിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
ചെറിയമ്മ അത് വാങ്ങിച്ചു കുടിച്ചു.
