അന്ന് വൈകിട്ട് രമേശൻ വന്നപ്പോൾ വസുമതി പറഞ്ഞു… അന്ന് നിങ്ങളുടെ കൂടെ വന്ന കൂട്ടുകാരനി ല്ലേ… മുണ്ടക്കലെ തോട്ടത്തിന്റെ മുതലാളി..! അയാൾ പെണ്ണിന് പഠിക്കാൻ ബാങ്കിൽ നിന്നും ഒരു ലോൺ എടുത്തു തരാമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു… നാളെ ബാങ്കിൽ വരാൻ അമലിന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞു വീട്ടിട്ടൊണ്ട്..
അതാടീ… അതാടീ പറയുന്നത് ആണിന്റെ യും അഞ്ഞിലിക്കുരുവിന്റെയും വില പറയാൻ പറ്റില്ലാന്ന്… ഇപ്പോൾ മനസിലായി ല്ലേ നിനക്കൊക്കെ ഞാൻ ആരാണെന്ന്… എനിക്ക് ഇതുപോലുള്ള സുഹൃത്തുക്കൾ ഇനിയുമുണ്ടടീ… വി ഐ പി കളാ.. വി ഐ പി കൾ..! അവരൊക്കെ അറിയാവോ.. ഞാനും അവരുമൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ ബാങ്ക്കാർ ഇവിടെ കൊണ്ടത്തരും കാശ്…
പൂസിൻ പുറത്തുള്ള രമേശന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വസുമതിക്കും അമലിനും ചിരിവന്നു… ദിവ്യ അച്ഛന്റെ പിടിപാട് ഓർത്ത് അത്ഭുത പ്പെട്ടു….
പിറ്റേ ദിവസം ദിവ്യയെയും കൂട്ടി വസുമതി ബാങ്കിൽപോയി… ഈപ്പച്ചൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.. ബാങ്കിലെ കാര്യങ്ങൾ അവിടെ വലിയ തുകയുടെ നിക്ഷേപം ഉള്ള ഈപ്പച്ചൻ ഈസ്സിയായി നടത്തി…
ടൗണിലെ വലിയ ഒരു ഹോട്ടലിൽ നിന്നും ഭക്ഷണമൊക്കെ വാങ്ങി കൊടുത്തിട്ടാണ് ഈപ്പച്ചൻ അവരെ വിട്ടത്…
ഇതിനിടയിൽ ഈപ്പച്ചൻ തന്റെ മുലയിലും കുണ്ടിയിലും ഒക്കെ നോക്കുന്നത് കണ്ടുവെങ്കിലും തനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും പറ്റാത്ത കാര്യം സാധിച്ചു തന്ന ആളെന്ന നിലയിൽ ദിവ്യ അതൊന്നും കാര്യമാക്കിയില്ല…..
രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വൈകുംനേരം ഈപ്പച്ചന്റെ ബുള്ളറ്റ് വസുമതിയുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് വന്നു നിന്നു… അതിന്റെ പുറകിൽ ഒരു നാടൻ പൂവൻ കോഴിയെയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് രമേശനും ഇരിപ്പുണ്ടായിരു ന്നു…..
എടിയേ… വസൂ.. ഇങ്ങു വന്നേ… ഇതാരാ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്നു നോക്കിയേ…!
ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ വസുമതി മുറിയിൽ കയറി മുഷിഞ്ഞ നൈറ്റി മാറ്റി നല്ലൊരു നൈറ്റിയും ഇട്ട് മുഖത്ത് അൽപ്പം പൗഡറും പൂശി റെഡിയാ യി നിൽക്കുകയായിരുന്നു…
കിടന്ന് കാറേണ്ട മനുഷ്യാ.. ഞാൻ ഇവിടുണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ വെളിയിലേ ക്ക് വന്നു…
പിന്നീട് എല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു… അമലും ദിവ്യയും കൂടി കോഴിയെ ശരിയാക്കി കഷ്‌ണങ്ങൾ ആക്കി അടുക്കളയിൽ എത്തിച്ചു… രമേശൻ ബുള്ളറ്റിന്റെ ബോക്സിൽ ഈപ്പച്ചൻ വാങ്ങി വെച്ചിരുന്ന രണ്ട് ഫുൾ ബോട്ടിൽ എടുത്തുകൊണ്ട് വന്ന് അതിൽ നൊക്കി ഇരുപ്പായി…
