ഡാ മെല്ലേ പോവണം കേട്ട ആ മനുഷ്യന്റെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ മരിച്ചു പോയ എന്റെ വാപ്പയെ എനിക്ക് ഓർമ്മ വന്നു. നമ്മൾ അവരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് ആ നല്ല മഴയത്ത് തന്നെ ബൈക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി .പോകുമ്പോൾ ഞാൻ ഇക്കയുടെ കൈ മുറകെ തന്നെ പിടിച്ചിരുന്നു.എന്റെ പൂറിന്റെ കടി മാറ്റി തന്നെ എന്റെ ഇത്തയുടെ ഭർത്താവ് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഇവരുടെ മുമ്പിൽ എന്റെ ഭർത്താവ് എന്ന് ഇവർ ഉറപ്പിച്ചതിനാൽ ഞാൻ ഇവരുടെ മുമ്പിൽ ഇക്കയുടെ ഭാര്യ ആയതിനാൽ അഭിമാനം കൊണ്ടു.
നമ്മൾ നടന്ന് വരുമ്പോൾ അവര് പറഞ്ഞു നല്ല പുള്ളേരല്ല പരസ്പരം നല്ല സ്നഹം ഉള്ളവ അല്ലെങ്കിലും കട്ട് തിന്നുന്നവർക്കിടയിലാണല്ലോ സ്നേഹം കൂടുതൽ ഉണ്ടാവാർ ഞാൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു . ഇക്ക ബൈക്കിൽ കയറി ഞാൻ വട്ടത്തിലുരുന്നു അപ്പോൾ എന്റെ മുഴുത്ത കണങ്കാൽ പുറത്ത് കാണാൻ തുടങ്ങി .വണ്ടി മുന്നോട്ടു പോവുമ്പോൾ അല്ല കഴുപ്പി എനിക്ക് എപ്പോളാണ് കോളസ്റ്റോൾ ആയിന്. ഓ. കഫകെട്ട് ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് നിങ്ങൾ കഫ കെട്ട് ഉണ്ടന്ന് പറഞ്ഞ് കട്ടൻ ചായ തന്നില്ല അതിന് ഒരു മരുന്നാണ് മനുഷ്യാ എന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അല്ലെങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് നല്ലത് പോലെ ഇറച്ചി തരുന്നില്ലെ അത് തിന്നാൽ പോരെ ഞാൻ ഇക്കയെ കെട്ടി പിടിച്ച് തല പുറത്ത് ചാരി പറഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ആരും എന്നെ ഇങ്ങനെ കണ്ടാൽ എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നം ഇല്ലായിരുന്നു.കാരണം അനുജത്തിയുടെ കൂടെ ഇക്കയുടെ ഭാര്യ തന്നെയാണ് ഇക്കയെ എന്റെ കൂടെ അയച്ചത് അത് പോലെ ഇക്കയുടെ കൂടെ എന്നെ അയച്ചത് എന്റെ ഭർത്താവും അതും അവര് അറിഞ്ഞ ബൈക്ക് യാത്ര. നമ്മുടെ കാമലഹരിയിൽ പ്രകൃതി പോലും ലയിച്ചതാണ് ഈ മഴ .
മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു നമ്മൾ കുറിച്ച് കൂടി പോയാൽ വീട്ടിൽ എത്തും പക്ഷെ കുട്ടികൾ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് എത്തില്ല അവര് നമ്മളെ ഇങ്ങനെ കാണും എന്ന് പേടി കൊണ്ടല്ല ഇത്തയുടെ മകൻ വാശികാരനാണ് നമ്മൾ അവനെ കൂട്ടാതെ കറങ്ങാൻ പോയി എന്ന് പറഞ്ഞ് കരയാൻ തുടങ്ങും .പിന്നെ ആ കരച്ചിൽ ഇത്ത വന്നാലെ അവൻ നിർത്തുകയുള്ളു.
