“നിന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ ചെയ്യ്.. എന്തേലും ഉണ്ടേൽ പറ..”
“ഓക്കേ ചേട്ടാ..”
“ആ അതെ.. ഇവിടെ ഇന്ന് ഹർത്താൽ ആണ്.. വണ്ടി ഒന്നും രാത്രി കാണില്ല.. ഞാൻ വിളിക്കാൻ വരണോ.. ”
“ഓഹ്.. അങ്ങനെ ആണോ.. കുഴപ്പമില്ല.. അങ്ങനാണേൽ എന്നെ ഒന്ന് വീട്ടിൽ കൊണ്ടാക്കുവോ.. ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി വണ്ടി എടുത്തു വന്നിട്ട് ചേച്ചിയെ കൊണ്ടാകാം അല്ലെ.. “
കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ചേച്ചിയെ ധരിപ്പിച്ചു.. ഇനി ആകെ ഉള്ള പ്രതീക്ഷ ഈ വിൻസെന്റിനേ എവിടേലും വച്ച് കണ്ടാൽ നേരിട്ട് ചോദിക്കുക തന്നെ.. ചേച്ചി ആലോചനയിലാണ്ടു..
ഞാൻ അധികം ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചില്ല..
രാത്രി 9 കഴിഞ്ഞപ്പോ ട്രെയിൻ നാഗ്പുരെത്തി.. കയ്യിലൊന്നും ഇല്ലാതെ ചേച്ചി ഇറങ്ങുന്നത്കണ്ടു എനിക്ക് സത്യത്തിൽ ചിരി ആണ് വന്നത്.. എന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോ ചേച്ചിയും ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി.. പക്ഷെ ഒരു അങ്കലാപ്പായിരുന്നു ആ മുഖത്തു.. പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലം.. ആകെ പരിചയമുള്ളത് എന്നെ.. അതും 2 ദിവസത്തെ..
ട്രെയിൻ ഇറങ്ങി ഉടനെ നാണു ചേട്ടൻ വന്നു..
എന്നെ വന്ന് ഒന്ന് ഷേക്ക് ഹാൻഡ് തന്നപ്പോ ഞാൻ ചേച്ചിയെ പരിചയപ്പെടുത്തി..
ചേച്ചിയെ കണ്ടപാടെ ആൾ അന്തം വിട്ടു നിൽക്കുന്നു..
അപ്പോഴാണ് ഞാനും ചേച്ചിയെ ശ്രേധിച്ചേ.. ആകെ തളർന്നു വാടി ഒതുങ്ങിയ മുഖത്തേക്കാൾ അഴക് ആ ചുളുങ്ങിയൊതുങ്ങി ദേഹത് ഒട്ടിക്കിടക്കുന്ന ആ സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശരീരം ആണെന്ന് തോന്നി.. വലിപ്പം കാരണം ചെറുതായി തൂങ്ങിത്തുടങ്ങിയ മുലകൾ, സാരിയിൽ എടുത്തു നിന്നു.. ഇറങ്ങിയപ്പോ ശ്രെദ്ധ കൊടുക്കാത്തത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു.. സൈഡിൽ വയറു നന്നായി കാണാം.. ഒരു കാറ്റടിച്ചാൽ ചെലപ്പോ പൊക്കിളും കാണാൻ പറ്റുമെന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു.. കാരണം അത്ര താഴ്ത്തിയാണ് സാരി കെട്ടിയിരുന്നെ.. ട്രെയിനിൽ കിടന്നതല്ലേ.. അതാണ്.. ചെറുതായി പാവാട കാണുന്നുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം തോന്നി.. സാരിയോട് ചേർന്ന് ഒരു നീല കളർ.. അരണ്ട വെളിച്ചം ആയതു കൊണ്ട് ഒന്നും നേരെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല.. ഞാൻ അത്ര ശ്രെദ്ധ കൊടുത്തില്ല എന്ന് പറയുന്നതാകും കൂടുതൽ ശെരി..
പക്ഷെ നാണു ചേട്ടൻ അപ്പോളും ആ മുഖം നോക്കി അന്തിച്ചുനിൽക്കുവാണ്.. സാഹചര്യം വഷളാകുന്നെന്നു മുന്നേ ഞാൻ പുള്ളിയെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി..
ചേച്ചിയെ, പരിചയമുള്ള സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്ററുടെ ഓഫീസിൽ കൊണ്ടിരുത്തി.
“ചേച്ചി.. ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു വരാം.. അത് വരെ ഇവിടെ ഇരിക്ക്.. പേടിക്കേണ്ട.. എനിക്കറിയുന്ന ആൾകാർ തന്നെ”
