അരുൺ : ഒന്ന് പോടെ.. എനിക്കൊന്നും വയ്യ..അതൊക്കെ ചൊറ പരുപാടിയാണ്..
നിയാസ് : അളിയാ നീ ഉണ്ടാവും എന്നൊരൊറ്റ ഉറപ്പിലാണ് ഞാൻ ഇതിന് ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചേ.. നീ കയ്യൊഴിഞ്ഞാൽ എന്റെ പ്ലാനിങ് എല്ലാം വെള്ളത്തിലാവും..
അരുൺ : നീ എന്താ പറയുന്നേ..! ഞാൻ ഈ പാതിരാത്രി എന്തും പറഞ്ഞ് വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങാനാ..
നിയാസ് : അതൊക്കെ നമുക്ക് എന്തേലും ചെയ്യാം.. അല്ലെങ്കിൽ ആരും കാണാതെ ഇറങ്ങാം..ഞാൻ എന്തായാലും ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞ് നേരെ നിന്റെ വീട്ടിലേക്കാ വരുന്നേ..ബാഗിൽ എക്സ്ട്രാ ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ സെറ്റ് ആക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്..
രാത്രി നമുക്ക് രണ്ടുപേർക്കും കൂടെ ചാടാം.. നിന്റെ നാട്ടിൽ നിന്ന് അങ്ങോട്ട് വല്യ ദൂരമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ… വണ്ടി ഓടിക്കാൻ അറിയായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവനെ കൂട്ടാമായിരുന്നു..”
ഉണ്ണിയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിയാസ് പറഞ്ഞു..
ഉണ്ണീ : “ആ..ഇനി ഞാൻ വണ്ടി ഓടിച്ച് പഠിച്ച് നിന്റെ കഴപ്പിന് കാവലിരിക്കാൻ വരാം..”
നിയാസ് : ആ മൈരൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ നീ…സമ്മതിക്കെടാ മുത്തേ.. എനിക്ക് ഇതൊക്കെ പറയാൻ നിങ്ങളല്ലേ ഉള്ളു..
കുറച്ച് നേരത്തെ ആലോചനയ്ക്ക് ശേഷം.
അരുൺ : എന്തേലും ചെയ്യാം.. ഞാൻ നോക്കട്ടെ
നിയാസ് : അത് കേട്ടാൽ മതി എനിക്ക്.. നീ വാക്ക് പറഞ്ഞാൽ ഒക്കെ ആണെന്ന് എനിക്കറിയാം മുത്തേ..
അരുൺ : നിനക്ക് വേണ്ടി ഈ ചൊറ ഏറ്റെടുത്താൽ ഈ എനിക്കെന്താ നേട്ടം??
ഉം?
നിയാസ് : എടാ തെണ്ടി..ഒരു ആത്മസുഹൃത്ത് മറ്റൊരു ആത്മസുഹൃത്തിന് വേണ്ടി സഹായങ്ങൾ ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നെ സ്വന്തം നേട്ടം കണക്കിലെടുത്തിട്ടാണോ..
അല്ലേൽ വേണ്ട ഞാൻ അടിക്കുന്ന ഓരോ അടിയിലും നിന്നെ സ്മരിച്ചാൽ പോരെ..?
അരുൺ : “പ്ഫാ… പോടെയ്… ”
നിയാസ് : അല്ലേലും അത് വർക്കൗട്ട് ആകില്ലെടാ..നിന്റെ മോന്ത മനസ്സിൽ വന്നാൽ കുട്ടൻ താന്നു പോകാൻ ചാൻസ് ഉണ്ട്….ഹിഹി..”
അരുൺ : “ഊമ്പിതെറ്റി ഇരിക്കുവാണെങ്കിലും മൈരന്റെ വായ്ത്താളത്തിനൊരു കുറവുമില്ല..
