എന്നെക്കണ്ടപ്പോൾ ആ മുഖം വിടർന്നു.
ചേച്ചീ, വീടടുത്താണോ? ഞാൻ ചോദിച്ചു.
മുക്കാൽ മണിക്കൂറു നടക്കണമെടാ. ചേച്ചി പറഞ്ഞു.
കേറിക്കോ. ഞാൻ വിടാം.
എനിക്ക് പേടിയാവും.
പതുക്കെ പോവാം. എന്നെ മുറുകെപ്പിടിച്ചിരുന്നോ.
വേണ്ടെടാ മോനേ. നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവും. ചേച്ചി പിന്നെയും ശങ്കിച്ചു.
ചേച്ചീടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഹാൻഡ് ബാഗു വാങ്ങി ഞാൻ മുന്നിൽ തിരുകി. കേറിക്കോ ചേച്ചീ… ഞാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
മെല്ലെയാണ് വണ്ടിയോടിച്ചതെങ്കിലും ആ മുഴുത്ത മുലകൾ എൻ്റെ പുറത്തമരുന്നത് ഞാനാസ്വദിച്ചു. ചേച്ചീടെ കൈ എൻ്റെ വയറ്റിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്നു.
ഓടിട്ട ഒരു കുഞ്ഞു വീട്ടിലേക്ക് ഞങ്ങൾ കയറി. സിമൻ്റിട്ട ഇത്തിരിയിടത്തിൽ വണ്ടി നിർത്തി. മോളിൽ ഒരു പുളിമരത്തിൻ്റെ ശാഖകൾ വെളിച്ചം ഫിൽറ്റർ ചെയ്ത് നിലത്ത് ഡിസൈനുകൾ വരഞ്ഞു.
നാളെ ഒരു പത്താവുമ്പോൾ വന്നാൽ മതി. ഞാൻ ബൈക്കു സ്റ്റാർട്ടു ചെയ്തു.
ചേച്ചിയെൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പിടിച്ചു. മോനേ… ആ വിളിയിൽ ഞാനതുവരെ അറിയാത്ത ഒരു ഫീലിങ്ങുണ്ടായിരുന്നു. നീ ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ടു പോയാൽ മതി.
ഞാനിറങ്ങി. തട്ടിയിട്ടു മറച്ച കുഞ്ഞുവരാന്തയിലിരുന്നു. ചേച്ചി സീലിങ്ഫാൻ ഓൺ ചെയ്തു.
ഞാനൊന്ന് ഫോൺ ചെയ്തിട്ടു വരാടാ. ചേച്ചി ഗേറ്റു തുറന്ന് അടുത്ത വീട്ടിലേക്കു പോയി.
വരാന്തയിൽ ചൂരൽ വരിഞ്ഞ ഒരു ചാരുകസേരയുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനൊന്നിരുന്നു നോക്കി… അല്ല… ചാരിക്കിടന്ന് കാലുകൾ കസേരയുടെ നീണ്ട കൈകളിലേക്കു വെച്ചു. നല്ല സുഖം. കാലത്തേ തൊട്ടു പണിയെടുത്തതിൻ്റെ തളർച്ച. ഉച്ചയ്ക്ക് ഒരു പരിപ്പുവടയാണ് കഴിച്ചത്. മോളിൽ കറങ്ങുന്ന ഫാൻ നൽകുന്ന നേരിയ തണുപ്പുള്ള കാറ്റ്… കണ്ണുകളടഞ്ഞുപോയി….
അമ്മയെന്നെ തഴുകുന്നു… ഇത്ര വേഗം നേരം വെളുത്തോ? ആഹ്… കടുപ്പമുള്ള ചായ…. ഉം..മ്..മ്… ഞാൻ മുനങ്ങി… കുറച്ചൂടി ഉറങ്ങട്ടെ അമ്മേ…. അമ്മ! ഏഹ്! ഞാൻ മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടിയുണർന്നു.
ശരിക്കും നേരം വെളുത്തു വരുന്ന പോലായിരുന്നു… തട്ടിയുടെ വിടവുകളിൽക്കൂടി പരന്ന വെളിച്ചം…മോളിൽ കരയുന്ന ഫാൻ… നീണ്ട ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും എണീറ്റതു പോലെ ക്ഷീണമെല്ലാം വിട്ടൊഴിഞ്ഞ പോലെ… കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ ചേച്ചി! ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കപ്പിൽ ആവി പറക്കുന്ന ചായ നീട്ടുന്നു… തിളങ്ങുന്ന ഭംഗിയുള്ള മുഖം. ഒരു വെളുത്ത മുണ്ടും പഴയൊരു നിറം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ ബ്ലൗസുമാണ് വേഷം. നിറഞ്ഞ മുലകൾക്കു മീതേ ഒരു തോർത്ത് അലക്ഷ്യമായി ഇട്ടിരിക്കുന്നു.
