ഗീതികയോട് ഞാനതേ പ്പറ്റിയൊന്നും സൂചിപ്പിക്കുകയുണ്ടായില്ല.
പക്ഷെ അത്തരം ചിന്തകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ കട്ടിപിടിച്ച് വളരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.അടുത്ത പ്രാവശ്യം അർദ്ധ രാത്രി, ഗീതികയോട് പറഞ്ഞിരുന്നത് പോലെ ഞാൻ സ്‌കൈപ്പ് ലോഗിൻ ചെയ്തു.
കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ അവളവിടെ ലാപ് ടോപ്പിന് മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ സംസാരിക്കാറുള്ളതൊക്കെ ഞങ്ങൾ താല്പര്യപൂർവ്വം പരസ്പ്പരം പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ട് ഗീതിക എന്നെ സംശയിച്ച് നോക്കി.
പക്ഷെ അത്തരം ചിന്തകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ കട്ടിപിടിച്ച് വളരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.അടുത്ത പ്രാവശ്യം അർദ്ധ രാത്രി, ഗീതികയോട് പറഞ്ഞിരുന്നത് പോലെ ഞാൻ സ്‌കൈപ്പ് ലോഗിൻ ചെയ്തു.
കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ അവളവിടെ ലാപ് ടോപ്പിന് മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ സംസാരിക്കാറുള്ളതൊക്കെ ഞങ്ങൾ താല്പര്യപൂർവ്വം പരസ്പ്പരം പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ട് ഗീതിക എന്നെ സംശയിച്ച് നോക്കി.
“എന്ത് പറ്റി?”
ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“എനിക്ക് … ആ ചാക്കോച്ചി ..അയാളോട്…”
പറയണോ വേണ്ടയോ എന്ന് സംശയിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി ഗീതിക.
“പറയെടാ!”
ഞാനവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
“അത്ര രസിക്കാത്ത രീതീല് എനിക്ക് അയാളോട് സംസാരിക്കേണ്ടി വന്നു,”
“അയാള് ദേവൂട്ടീനെ കട്ട് ഊക്കുന്നത് നീ ഒളിച്ചിരുന്ന് കണ്ടതിനെപ്പറ്റി?”
ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ശ്യേ!!”
ഗീതിക അസഹ്യമായി മുഖം തിരിച്ചു.
“രാജേഷേട്ടൻ ഇതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ? ഒരെഞ്ചിനീയറുടെ ഭാഷയാണോ ഇത്?”
“ഒരു എൻജിനീയറുടെ ഭാഷ തീർച്ചയായും അല്ല!”
ഞാൻ ചിരിച്ചു.
“പക്ഷെ ഒരു ഭർത്താവിന് ഭാര്യയോട് സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷയാണ്. ഹൺഡ്രഡ് പെർസെന്റ്റ്!”
“നീ കാര്യം പറയെന്റെ സുന്ദരിപ്പെണ്ണേ!എന്താ ഉണ്ടായേ?”
“പറയാം,”
“എന്താ ഉണ്ടായേ?”
“പാർക്കിങ് ലോട്ടിൽ ജയനും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും കളിക്കുന്നതും നോക്കി ഞാൻ താഴെ ഇരിക്കുവാരുന്നു,”
