രാത്രയിൽ വരവായ്.. പ്രസവദിവസം ആശുപത്രിയിൽ ആക്കിയതും കരുണേട്ടൻ.. വീടീന്ന്‌ അമ്മയും അച്ഛനും അനിയനും ഒക്കെ വന്നപ്പോൾ കരുണേട്ടൻ മാറി നിന്നു.. ഇരുപത്തേട്ടു കെട്ടിന് അവരുടെ കൂടെ വന്നു. മല്ലിക സ്വാർണ ആരാഞ്ഞാണം ഇട്ടു. അത് കരുണേട്ടന്റെ പദ്ധതി ആയിരുന്നു. ആൺ കുഞ്ഞല്ലേ.
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുട്ടേട്ടൻ വന്ന രാത്രി കുഞ്ഞിനേയും കൂട്ടി മുറിയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു. തൊണ്ണൂറ് വരെ ശ്രദ്ധിക്കണം.
അതിന്റെ അർഥം എനിക്കും മുറിയിൽ ഇരുന്ന കരുണേട്ടനും മനസിലായി.. എന്റെ ഗിരീജേ തൊണ്ണൂർ ആയ അന്ന്.. കരുണേട്ടൻ ഉഴുതു മറിച്ചു കളഞ്ഞു എന്നേ.. മൂന്നു പിള്ളേരെ പെറ്റിട്ടു തൊണ്ണൂർ തികഞ്ഞ ആദ്യത്തെ കളി.. ശെരിക്കും അന്നാണ് കളിക്കേണ്ടത്..
എന്താ രണ്ടാളും കൂടി. പിള്ളേർ എന്തിയെ.. സുനിൽ
അവർ കിടന്നെടാ
ഗിരിജച്ചിയുടെ മക്കൾ
അവരെയും അകത്തു കിടത്തി… ഗിരിജ പറഞ്ഞു
രാവിലെ കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.. ഇന്നെന്റെ പിറന്നാളാ. ദാ മിഠായി..
അവർക്ക് സുനിൽ മിഡായി കൊടുത്തു..
ഇത് മക്കൾക്ക്‌
പായസം വെച്ചോടാ. രാധ
ഇല്ലേച്ചി.. വൈകിട്ടു വെക്കണം എന്നൊക്കെ അമ്മ പറഞ്ഞു. വെച്ച കൊണ്ട് തരാം
ആട്ടെ
ഗിരിജച്ചിക്ക് വേണോ പായസം
അതെന്നാടാ അവൾക്കു പായസം ഇറങ്ങൂല്ലേ
ശെരി..
അവർ ചിരിച്ചു
എടാ നീ വന്നപ്പോഴാ ഓർത്തെ.. ഒരു പൂവൻ നിപ്പുണ്ട്.. നീ അതിനെ കൊന്ന നമുക്ക് കറി വെക്കാം.. ഇന്നോ നാളെയാകട്ടെ
നാളെ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഗിരിജയും രാധയും പരസ്പരം നോക്കി.
നാളെ പിള്ളേർ സ്കൂൾന്ന് വന്നിട്ട് മതി
ഉച്ചകഴിഞ്ഞു പൂറിൽ പൂരം നടക്കാൻ ഉള്ളതല്ലേ.. ഗിരിജ രാധയെ നോക്കി ചിരിച്ചു
എന്താ രണ്ടുപേരും ഒരു കള്ളച്ചിരി.
ഒന്നൂല്ലഡാ
എന്ന ഞാൻ പോട്ടെ.. അപ്പുറത്തെ വത്സചേചിടെ വീട്ടിലും മിഡായി കൊടുക്കണം.
അവൻ നടന്നു.
നല്ല പയ്യനാ.. സ്നേഹം ഉണ്ട്. എപ്പോൾ കണ്ടാലും രാധേച്ചി എന്ന് വിളിച്ചു വരും
ഇളയവൻ അങ്ങിനെ അല്ല.. വായി നോക്കി
