അവർ ഒരക്കഷരം മിണ്ടിയില്ല,
അനിൽ :അപ്പൊ എങ്ങനെയാ ഇറങ്ങുകയല്ലേ ട്രാഫിക് ഡ്യൂട്ടിക്ക്, ഹാ എന്നാൽ വിട്ടോ.
മൂന്നും മനസ്സിൽ ശപിച്ചു കൊണ്ട് മെല്ലേ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
അനിൽ :അനിത അവിടെ നിക്ക്.
അവർ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി അനിതയ്ക്കായി വെയിറ്റ് ചെയ്തു.
അരുണിമ :ഇത്രേ ഉള്ളാർന്നോ, ഞാൻ അങ്ങ് പേടിച്ചു പോയി മാഡം.
ബിനിത മെല്ലേ അവളെ നോക്കി
ബിനിത :ഓഹ് ഇനി വെയിലത്ത്‌ നിന്ന് ചാകാം.
അൽപ സമയത്തിന് ശേഷം അനിത അവിടേക്കു വന്നു, അവരുടെ മുഖത്തില്ലാത്ത ഒരു തെളിച്ചം അവളുടെ മുഖത്ത് അവർ കണ്ടു.
ബിനിത :എന്താടി ഒറ്റക്കിരുത്തി പ്രൊമോഷൻ വല്ലോം തന്നോ?
അനിത :അതല്ലടി, എനിക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ആയി, ലെറ്റർ വന്നു.
അവർ മെല്ലെ വണ്ടിയിൽ കയറി ബിനിത ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലും അനിത മുൻപിലും അരുണിമ പിന്നിലും ആയി ഇരുന്നു.അവർ വണ്ടിയിൽ മുന്നോട്ടു നീങ്ങി
അരുണിമ :അപ്പോൾ മാഡം പോവുകയാണോ?
അനിത :അതെ ടി.
ബിനിത :അപ്പോൾ നീ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചിരുന്നോ?
അനിത :ഹാ, അവന്റെ ഭാവിയാ എനിക്ക് വലുത്, അതാ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിനടുത്തു തന്നെ ഉള്ള സ്റ്റേഷൻ ഞാൻ എടുത്തേ.ഇനി അവനെ അവിടെ ചേർക്കണം.
ബിനിത :അപ്പൊ നിന്റെ കെട്ടിയോൻ രാകേഷോ?
അനിത :എനിക്ക് ഇനി ഒക്കില്ല അൽപ്പം ഗ്യാപ് ഇട്ട് നിന്നാലെങ്കിലും അയാൾ പഠിക്കുമോ എന്ന് നോക്കട്ടെ, എന്തായാലും എന്റെ ചെക്കൻ കഴിഞ്ഞിട്ടേ അയാൾക്ക്‌ സ്ഥാനം ഉള്ളു.
ആ ദിവസത്തെ ഭാരിച്ച ട്രാഫിക് ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞ് രാത്രിയുടെ അവൾ വീട്ടിലെത്തി, തന്റെ കുളിക്കു ശേഷം മകനെ വിളിച്ചിരുത്തി അവൾ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു,എങ്കിലും അതുലിനു അവന്റെ അച്ഛനെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു, അമ്മ തന്റെ ഭാവിക്കു വേണ്ടിയാണു ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ഓർത്ത് അവൻ സമ്മതം മൂളി,
രാത്രി അവർ മൂന്നുപേരും ഒത്തുള്ള അത്താഴം,അതുൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിഞ്ഞ് പത്രം അടുക്കളയിൽ കൊണ്ട് പോയി കഴുകിയ ശേഷം തന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി, രാകേഷ് ഫോണിൽ ശ്രെദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയായിരുന്നു.
