ഞാൻ സ്കൂളിലേക്ക് ചെന്നു..
ഓഫീസ് റൂമിലേക്ക് കടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പൊ, അവിടെ സ്റ്റേജിനു പുറകിൽ വിനോദ് സാജിത ടീച്ചറുമായി സംസാരിച്ചു നിക്കുന്നു..
‘ങേ.. ചിരിച്ച് കളിച്ചാണല്ലൊ നിൽപ്പ്.. ഇനിയിപ്പൊ ഇവരു തമ്മിൽ ലൈനായാ. ? ഹെയ്.. ചെ…ചെ…ചെ.. അങ്ങെനെയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല..’. ഞാൻ ആലോച്ചിച്ചുകൊണ്ട് ഓഫീസിലേക്ക് കടന്നു..
മുകളിലെ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലാണു പരിപാടിയെന്നും.. പത്ത് മിനിറ്റ് വൈകുമെന്നും അറിഞ്ഞു.. ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി.. വെറുതെ അങ്ങനെ നടന്ന് ഗ്രൗണ്ടിലെത്തി.. ഒരു സിഗ് കത്തിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അഞ്ചു വിളിച്ചു എന്റെ ഫോണിൽ..
“ആ എന്താണു.. മോളെ..”
“എന്ത് പറയാനാടാ..”
“കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലൊ ഇപ്പൊ”.. ഞാൻ ചോദിച്ചു..
” ഇല്ലെടാ.. നിന്റെ ഭീഷണിയേറ്റു.. എന്തായാലും..”
“നിന്നെ ഒന്നു കാണണം എനിക്ക്”!.. ഞാൻ പറഞ്ഞു..
” ആഗ്രഹമുണ്ടെടാ എനിക്കും പക്ഷെ, ചേട്ടൻ ഫുൾ ടൈം ഇപ്പൊ നാട്ടിൽ ഉണ്ട്.”
“ഉം..” ഞാനൊന്ന് മൂളി..
“നോക്കാം..” ആ പിന്നെ, എന്തായി സാജിതാടെ കല്ല്യാണം.. അത് മുടങ്ങീല്ലെ..”
ഹഹഹ.. അവളതും പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചു..
ഞാൻ ദേഷ്യത്തിൽ…
“അതാരാ മുടക്കിയത്..”?..
” ഞാൻ ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചു… വിനോദ് അത് വെടിപ്പായിട്ട് ചെയ്തു.. എങ്ങെനെയുണ്ട്”?.. അവൾ പറഞ്ഞു..
“നിന്നെയൊക്കെ പറഞിട്ടെന്താ… നീ… നീ വെച്ചിട്ട് പോയെ.. മൈരു..”.
“ഹാ.. എന്താടാ.. നീയെന്തിനാ ദേഷ്യപെടുന്നത്”?..
” ടീ പൂറി.., നിന്നോടൊ വിനോദിനോടൊ ഞാൻ പറഞ്ഞൊ അവൾടെ കല്ല്യാണം മുടക്കാൻ..?? പിന്നെന്തിനാ അത് ചെയ്തത്.. നീയെ… നീ വെക്ക് എന്റെ വായീന്ന് നല്ല മുഴുത്തത് വരും.. വിനോദിനുള്ളത് ഞാൻ വേറെ കൊടുത്തോളാം..”
അവൾടെ മറുപടിക്ക് മുമ്പ് ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചു.. തിരിച്ച് നടന്നു..
സ്റ്റേജിനു പിന്നിൽ അതേ നിൽപ്പ് ചിരിച്ചും കളിച്ചും വിനോദും സാജിതയും..
എന്നെയവർ കണ്ടിട്ടില്ല..
എനിക്ക് ദേഷ്യം പെരുവിരലിൽ നിന്നരിച്ച് കയറി..
ഞാൻ നേരെ ചെന്ന് വിനോദിനെ സൈഡിൽ നിന്ന് ചവിട്ടി …. അവൻ വീണു.. കലിപ്പിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. ഞാനാണെന്ന് കണ്ടതും അവന്റെ കലിപ്പ് മുഖഭാവം മാറി.. എന്നിട്ട് എന്നോട്..
“അൻവറെ..എന്തുപറ്റി”?..
