“ദേർ ആർ ടു ഗേൾ ടുഗെദർ.”
“യൂ ജസ്റ്റ് ബ്ലോക്ക് ഹിം. ഐ വിൽ കം.”
രഞ്ജൻ പാർക്കിങ് ഏരിയയിലേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ അനസിനെ അവൻ തള്ളിമറ്റുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു കണ്ടത്. പുറമെനിന്നുള്ള ആളെന്ന നിലയിൽ രഞ്ജൻ ഇടപെട്ട് പ്രശ്നം പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു.
പെണ്കുട്ടികളുമായി നടന്നുപോകുന്ന അവനെ രഞ്ജൻ പിന്നിലൂടെ ചെന്ന് ഒരുകാര്യം സംസാരിക്കാറുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് മുകളിലേക്കുപോകാനുള്ള സ്റ്റയർകെയ്സിന്റെ അടുത്തേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
“എന്നാടാ നിങ്ങേടെ പ്രശ്നം. ഞാനാരാന്ന് അറിയാവോ,”
രഞ്ജന്റെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു.
“കൈയ്യെടുക്കട പന്നി, ഒച്ചവച്ചാൽ അണ്ണാക്കിൽ വച്ചുപൊട്ടിക്കും.”
രഞ്ജൻ അരയിൽ നിന്നും തോക്കെടുത്ത് അവന്റെ വായക്കുള്ളിലേക്ക് തിരുകികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഞാനാരാന്ന് അറിയുമോ?
പോലീസ്, ലൂക്കയുടെ റൂം നമ്പർ എത്രയാ?
“105,”
രഞ്ജൻ വായയിൽനിന്നും തോക്കെടുത്തപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു.
“ഏതാ ഈ പെണ്കുട്ടികൾ?”
രഞ്ജൻ ചോദിച്ചു.
“സർ, അറിയില്ല. അച്ചായൻ കൊണ്ടുവരാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ടുവന്നു.”
“ശ്രീ,ആ പെണ്കുട്ടികളുമായി റൂംനമ്പർ 105ലേക്ക് പൊയ്ക്കോളൂ. എന്നിട്ട് സ്വകാര്യമായി പുറത്തേക്ക് അയാളെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരണം.”
“ഓക്കെ സർ.”
ശ്രീജിത്ത് ആ പെണ്കുട്ടികളുമായി ലൂക്കയുടെ റൂം ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.
“പോലീസ് ആണല്ലേ?”
കൂടെയുള്ള ഒരു പെണ്കുട്ടി ചോദിച്ചു.
“അല്ല, ചൊവ്വെന്ന് വന്നതാ അന്യഗ്രഹജീവി മിണ്ടാണ്ട് നടക്കടി കുരുട്ടെ, മ്..”
അരിശംമൂത്ത ശ്രീജിത്ത് പറഞ്ഞു.
105 റൂമിന്റെ കോളിങ്ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ ലൂക്ക വന്ന് വാതിൽതുറന്നു.
“അവനെവിടെ ബെന്നി.?”
ലൂക്ക ചോദിച്ചു.
