കുറച്ച് നേരം മുകളിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നപ്പോളാണ് കിടയ്ക്കടയിയില് വെച്ച കൊച്ച് പു്സ്തകത്തിന്റെ കാര്യം ഓര്മ്മവന്നത്. ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈലും ഇന്റര്നെറ്റുമൊന്നും ഇല്ലാത്ത കാലമാണ്. കൊച്ചുപുസ്തകം വായിച്ച് കയ്യില് പിടിക്കലാണ് ഏക ആശ്രയം. ഉടന് തന്നെ പുസ്തകമെടുത്തു. വായിക്കാനായി തുറന്നപ്പോള് ചെറിയ സംശയം.
‘ കഴിഞ്ഞ ദിവസം വായിച്ച് മടക്കിവെച്ച പേജല്ലല്ലോ ഇപ്പോള് തുറന്നിരിക്കുന്നത്. കുറേ തവണയായി ഈ സംശയം ആവര്ത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാനറിയാതെ മറ്റാരെങ്കിലും ഇതെടുത്ത് വായിക്കുന്നുണ്ടോ? വീട്ടില് അമ്മ മാത്രമേയുള്ളു. ഇനി അമ്മ….ഛെ, അതിനൊട്ടും സാധ്യതയില്ല, ചിലപ്പോള് എന്റെ തോന്നല് മാത്രമായിരിക്കും’
അമ്മയും മകനും തമ്മിലുള്ള അവിഹിതമാണ് പുസ്തകത്തിലെ കഥയുടെ ഉള്ളടക്കം. ഒരുതവണ കൂടി വായിച്ച് നല്ലൊരു വാണവും വിട്ട്, പുസ്തകം കിടക്കയുടെ അടിയില് വെച്ച് കിടന്നുറങ്ങി. രാവിലെ അമ്മ വിളിച്ചെഴുന്നേല്പ്പിച്ചു. മെഡിക്കല് കോളേജില്ക്കുള്ള യാത്ര, അമ്മ ബസ്സിന്റെ മുന്വശത്ത് കൂടി കയറി, ഞാന് പുറക് വശത്തിലൂടെയും. ടിക്കറ്റ് അമ്മ തന്നെ എടുത്തു.
അടുത്ത രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം ഇതേ കാര്യങ്ങള് തന്നെ ആവര്ത്തിച്ചു. നാലാമത്തെ ദിവസം ഇരുളും മുന്പ് തന്നെ വീട്ടില് തിരിച്ചെത്തി. അമ്മ കുളിമുറിയിലേക്കും ഞാന് പുറത്തേക്കും പോയി. ക്ലബ്ബിലെത്തിയപ്പോള് എല്ലാവരും ഫസ്റ്റ് ഷോയ്ക്ക് പോകാനുളള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. കയ്യില് പത്തിന്റെ കാശില്ലാത്തതിനാല് ഞാന് മടിച്ചു. അ്ച്ഛന് ആശുപത്രിയിലാണെന്ന ഒഴിവും പറഞ്ഞ് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് തന്നെ നടന്നു.
അത്യാവശ്യം വലിയ വീടാണെന്റേത്, കോളിംഗ് ബെല് പണി മുടക്കിയിട്ട് കുറച്ച് ദിവസമായി. ആശുപത്രിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തിരക്കിലായതിനാല് ഇലക്ട്രീഷ്യനെ വിളിക്കാന് സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വാതിലില് മുട്ടി വിളിക്കുന്നതായിരുന്നു കുറച്ച് ദിവസമായുള്ള ശീലം. പതിവ് പോലെ വാതിലില് മുട്ടി വിളിക്കാന് ചെന്നതാണ്. വാതിലിനോട് ചേര്ന്നുള്ള നാല് കള്ളി വലിയ ജനവാതിലിന്റെ കര്ട്ടന് അല്പ്പം മാറിക്കിടക്കുന്നുണ്ട്. വെറുതെ ഉളളിലേക്ക് നോക്കി….
ഒരു നിമിഷം, ഞാന് ഞെട്ടിത്തരിച്ച് പോയി. അമ്മ…സെന്ട്രല് ഹാളില് സോഫയില് ഇരിക്കുന്നു. എന്റെ കിടക്കയ്ക്കുള്ളില് ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ച കൊച്ചുപുസ്തകമാണ് കയ്യില്. മുട്ടോളം പൊന്തിച്ച് വെച്ച മാക്സിക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു കൈ ്അകത്തേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. ഉറപ്പാണ്, വിരലിടുയാണ്. ഞാനാകെ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് പോയി, എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായ്.
