അമ്മായിയോട് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞുമനസിലാക്കി കൊണ്ട് സമ്മതവും വാങ്ങിച്ചു അവർ.
ഇത്തയുടെ സമ്മതവും കിട്ടിയതിനാൽ പിന്നെ വേറെ പ്രേശ്നങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.
എല്ലാം അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ അമ്മായി ഒരേ ഇരിപ്പായിരുന്നു..
ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ എന്തോ ആലോചിച് കൊണ്ടുള്ള ഇരിപ്പ്.
എല്ലാം കേട്ടിട്ടും അമ്മായിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ വീഴാത്തത്തിൽ ഞങ്ങളെല്ലാം ആശ്ചര്യ പെട്ടു..
ഈ വിവരമറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എത്തിയ ബന്ധുക്കളെല്ലാം പോയിതുടങ്ങി.
വളരെ അടുത്ത ബന്ധുക്കളൊഴികെ
ബാക്കി എല്ലാവരും പോയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
അമ്മായി അപ്പോഴും അതേ നിലയിൽ ആ ഇരിപ്പ് തന്നേ ആയിരുന്നു.
മോളെ കണ്ടപ്പോഴാണ് അമ്മായി ഒന്നു കരഞ്ഞത്.
കുഞ്ഞിന്റെ അവസ്ഥ ആലോചിച്ചിട്ടാണോ അതോ മകൻ പോയ വിഷമത്തിൽ ആയിരുന്നോ എന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ അമ്മായിയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു..
അമ്മായി മോളെ തലോടി കൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മയും വെച്ചുകൊണ്ട് ആ ഇരിപ്പ് തുടർന്നു.
സൈനു നി ഇവിടെ വായോ എന്നുള്ള ഇത്തയുടെ അനിയത്തിയുടെ വിളി കേട്ടാണ് ഞാൻ മോളെയും കൂട്ടി അങ്ങോട്ടേക്ക് പോയത്..
ഇത്താക്ക് നിന്നോട് എന്തോ പറയാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു നിന്നോട് അങ്ങോട്ട്‌ ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു ഇത്ത എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ എന്നെ ഇത്തയുടെ അടുത്തേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു..
ഞാൻ ഇത്തയുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുന്നു കൊണ്ട് എന്തെ എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഒന്നുമില്ലെടാ നി കുറച്ചു നേരം ഇവിടെ ഇരിക്കണേ എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് ഇത്ത മോളെ വാങ്ങിച്ചു.
സൈനു നിനക്ക് അറിയാത്ത പല കാര്യങ്ങളും ഉണ്ട് നിന്റെ ഇക്കയുടെ ജീവിതത്തിൽ..
നിന്റെ അമ്മായി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടോ നി സ്വന്തം മകൻ മരിച്ചു എന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ വരാത്തെ നിന്റെ അമ്മായി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ.
ആ ഇത്ത അത് തന്നെയാ ഞാനും ആലോചിക്കുന്നെ.
അമ്മായി ഇതെങ്ങിനെ സഹിച്ചു നിൽകുന്നെ എന്ന്.
എടാ സഹിച്ചു നില്കുന്നതല്ല നിന്റെ അമ്മായി.
ചിലപ്പോ ഉള്ളിൽ സന്തോഷിക്കുന്നുണ്ടാകും മറ്റാരേക്കാളും.
അതെന്തിന് സ്വന്തം മകൻ മരിച്ചു എന്നറിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന ഉമ്മയോ എന്താണ് കാരണം.
ഇത്ത.
അതൊരുപാട് പറയാനുണ്ട്.
