“എന്തുവാടി ഇത്രയും തിടുക്കം.”
“അതോ നിന്റെ കൂടെ ഉള്ള ഓരോ നിമിഷം എനിക്ക് ഇപ്പൊ സ്വർഗതിന്നു തുല്ല്യ.
അതിലെ കട്ടുറുമ്പ് ആയി ദേ എന്റെ വയറ്റിൽ കിടക്കുന്നു നിന്റെ കൊച്ചു.”
“നിന്റെ കൊച്ചോ…
നമ്മുടെ.”
“ഓ എന്റെ ഒന്നും അല്ല. നിന്റെ.”
അവളെ പിടിച്ചു വലിച്ചു മടിയിൽ കയറ്റി ഇരുത്തിയപ്പോൾ.
“ഏട്ടാ കൊച്ചു വയറ്റിൽ ഉള്ളതാ.”
“ഓഹോ.
എന്നിട്ട് ആണോ.”
“എനിക്ക് കുറയെ പ്ലാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഒരു 5വർഷം കഴിഞ്ഞു ഒരു കുഞ്ഞു മതി എന്നും അത്രയും നാൾ ഹസ്ബൻഡ് ന്റെ ഒക്കെത് കയറി നടക്കണം.”
എന്ന് പറഞ്ഞു അവൾ എന്റെ മടിയിലേക് ഇരുന്നു.
“എന്നിട്ട് ആ പ്ലാൻ ഒന്നും ഞാൻ അന്നേരം കണ്ടില്ലായിരുന്നല്ലോ.
അങ്ങ് ഉഴുതു മറിക്കുകക അല്ലെയിരുന്നിലെ. എനിക്ക് ആണേൽ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പോലും അറിയാതെ അറിയാതെ പോയി.”
കാർത്തിക ചിരിച്ചിട്ട് വട്ടം കെട്ടിപിടിച്ചു തോളിലേക് ചാഞ്ഞിട്ട്.
“ഇയാളക് വേണമെങ്കിൽ അന്നേരം സ്റ്റോപ്പ്‌ ചെയ്പ്പിച്ചുടെയിരുന്നിലേ.”
ഞാൻ അവളുടെ തല പൊക്കി നോക്കിട്ട്.
“പച്ചമലയാളത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ ആണിനെ പീഡഈ പ്പിക്കുക ആയിരുന്നു നീ ചെയ്യത്തെ.
അമ്മേ എന്ന് വിളിച്ചു കരയാൻ പോലും പറ്റി ഇല്ലാ.
ആ മാതിരി ഫിഗർ അല്ലെ എന്റെ ഇടുപ്പിൽ ഇരുന്നു കുതിര സവാരി നടത്തി കൊണ്ട് ഇരുന്നത്.
പിന്നെ ഞാൻ വിട്ടോ ips കരിക്ക് ഇത്രയും ആകാം എങ്കിൽ എനിക്കും കുറച്ചൂടെ ആകാം എന്ന് കരുതി അങ്ങ് പോയി.
അവസാനം.
നീ തന്നെ ഉള്ളിലേക്കു സീകരിച്ചു.
ഞാൻ പിന്മാറാൻ നോക്കിയപ്പോ നിരാളി പിടിച്ചപോലെ അല്ലെ അങ്ങ് പിടിച്ചേ.”
അവൾ കെട്ടിപിടിച്ചു എന്റെ കവിളിൽ ഉമ്മാ തന്നോണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അതുകൊണ്ട് അല്ലെ എനിക്ക് എന്റെ കാർത്തിയെ കിട്ടിയേ.
കർത്തുന്റെ കാർത്തി.”
അപ്പോഴേക്കും അർച്ചമ്മ വന്നിട്ട്.
“എന്റെ മകളെ നിങ്ങൾക് പരിസരബോധം ഒന്നും ഇല്ലേ.”
കാർത്തു മടിയിൽ ഇരുന്നു തന്നെ പറഞ്ഞു.
“വന്നു നമ്മുടെ വീട്ടിലെ ഏക സദാചാരി.”
“ഡീ.”
“എന്ത് ഡീ.
മോളെ അർച്ചക്കുട്ടി നിന്നെയും കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അങ്ങ് പോകുവല്ലേ നാളെ.”
