ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ ഞങ്ങൾ പോയി കണ്ടേനെ ഞങ്ങളുടെ ജീവൻ തിരിച്ചു തന്നാ അയാളെ.”
സ്റ്റെല്ല മേഡതിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു പുറത്തേക് ഇറങ്ങി.
എന്നിട്ട് പുറത്ത് പോയി ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ച ശേഷം അവൾ ആഗ്ര യിലേക്ക് പോകാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
സ്റ്റെല്ല കും വിശ്യസാം വരുന്നില്ലായിരുന്നു മേഡം പറഞ്ഞത്.
വൈകുന്നേരം ആയപോഴേക്കും അവൾ അവടെ എത്തി.
തല്ലിപെടടച്ചു തന്നെ അവിടത്തെ വിസ്റ്റിംഗ് റൂമിലേക്ക് കയറുന്നിനെടെ വീണ്ടും തന്റെ ഹീൽസ് ഉള്ള ചെരുപ്പ് പണി തന്നു.
ധാ കിടക്കുന്നു താഴേക്ക്.
ഈ വീഴ്ചയിലിൽ അവളുടെ കൈയിടെ കുഴ തെന്നി എന്ന് മനസിലായി എന്നോളണം നല്ല വേദന വന്നു.
അപ്പൊ തന്നെ അവളെ അവിടെ ഉള്ള മിലിറ്ററി ഹോസ്പിറ്റലിലേക് കൊണ്ട് പോയി.
സ്റ്റെല്ലക് അതൊന്നും അത്രേ കാര്യം അല്ലായിരുന്നു അവൾക് കാർത്തിക യുടെ അവൻ ഇവിടെ ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയാൻ ഉള്ള ആകാംഷ ആയിരുന്നു.
അപ്പോഴേക്കും രാത്രി ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഒരു മിലട്ടറി നേഴ്‌സ് സ്റ്റെല്ലക് സഹായം ആയി.
കൈ ഒന്ന് ഉള്ളുക്കിയത് ഉണ്ടായേ ഉള്ള്.
പെട്ടന്ന് തന്നെ ആ നേഴ്‌സ് ആയി സ്റ്റെല്ല അടുത്തു കാരണം നയന എന്നായിരുന്നു പേര്.മലയാളി ആയിരുന്നു അവൾ.
കൂടെ ഉള്ള നേഴ്‌സ് ന്മാരും പരിചയപ്പെടാൻ വന്നു.
അങ്ങനെ അവർ ചെങ്ങാത്തത്തിൽ ആയി.
ഇനി ഇപ്പൊ വിസിറ്റിംഗ് സ് ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.
നയന ആണേൽ സ്റ്റെല്ല യോട് ചോദിച്ചു.
“ആരെ കാണാൻ ആണ് മേഡം വന്നേ.”
“ഒരാളെ കാണാൻ ആയിരുന്നു.
അയാൾ ഇവിടെ ഉണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. അനോഷികാൻ ആണ് എന്റെ കൂട്ടുകാരിക് വേണ്ടി.”
“എനിക്ക് ഇവിടെ ഉള്ളവരെ ഒക്കെ അറിയാം മാം.
മിക്കവാരും പരുക്ക് പറ്റിയാൽ ഇങ്ങോട്ടാ വരുന്നേ.
