ഇത് വരെ ജൂലിയാന്റിയുടെ മുൻപിൽ വച്ച് ഒരക്ഷരം പോലും ഉരിയാടാതിരുന്ന സുജാത എന്റെ തൊട്ടരികിൽ വന്നു നിന്ന് എന്നോട് വിശേഷം തിരക്കുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ അതിശയപ്പെട്ടു.
ഹേ… ഒന്നുല്ലെ.. വിറയുള്ള എന്റെ ശബ്ദം പാതിയെ പുറത്ത് വന്നുള്ളൂ..
അയ്യോ… എന്റെ കൈപ്പണി അവൾ കണ്ടിരിക്കുമോ… !!
“ജൂലിമാടത്തുക്ക് എന്നാ ആച്..? ”
വെള്ളമടിച്ചതാണെന്ന്, ആംഗ്യ ഭാഷയിൽ ഞാൻ കാട്ടി.
“ഓഹോ… തണ്ണിയടിച്ച്ക്കിട്ട് എന്നാ വിളയാട്ട്, എപ്പോ പാത്താലും ഇതേ വേല താൻ… കർമ്മം”. അവൾ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു.
ഓ… അപ്പൊ ഇത് ഇവിടെ ഇവളുടെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണെന്ന് അവൾക്കറിയാം… അതുകൊണ്ടല്ലേ, ഇത്രപെട്ടെന്ന് ഇവൾക്ക് ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കാര്യം പിടികിട്ടിയത്.
എന്ത് ചെയ്യാനാ… പണ്ടേ, ഗ്രാൻപ ജൂലിയെ ഒലക്കയ്ക്ക് തല്ലി വളർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇത്രയും വഷളാവില്ലായിരുന്നു ഇവൾ.
എല്ലാറ്റിനും, സുജാത സാക്ഷി.
“സാർ, ഇങ്കെ, എന്നാ പണ്ണിട്ടിറിക്കിങ്കെ”… എന്റെ കൈ നിൽക്കുന്ന പൊസിഷൻ നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.”
പുറത്തോട്ട് എടുത്ത സാധനം ഉള്ളിൽ തന്നെ തിരിച്ചിടാൻ ഞാൻ വളരെ പാടുപെട്ട് ശ്രമിച്ചു. നടന്നില്ല.
“മംച്… ഒന്നുല്ലെ… !!!”
“അവർക്ക് ഏതാച്ചും, ഹെല്പ് വേണമാന്ന് കേള്…”
എന്നിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ തിരിക്കാനായിട്ട് ഞാൻ പതുക്കെ
അവളോട്‌ ആജ്ഞാപിച്ചു.
“വേണ്ട സാർ… ഇപ്പൊ നാ അങ്കെ പോണെ ന്നാ എന്നെയ റൊമ്പ തിട്ടുവാര്.”..
“ഉങ്കൾക്ക്..ഏതാവത് ഹെല്പ്..??”
“വേണ്ട… നീ പോയി പടുത്തു തൂങ്ക്”…
“സാർ. ഏതാവത്തും തേവയിരുന്താൽ, എന്നെ, എപ്പോ വേണോന്നാലും കൂപ്പിടുങ്കെ”..
