നോക്കി. കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്നു. കൺ പോളകൾക്കിടയിലൂടെ ഒരു വെള്ളി നൂലിറങ്ങിവരുന്നു. കരയുന്നു.
“ചേച്ചി…” ഞാൻ എന്റെ ഉള്ളിലെ സകല സ്നേഹവും കലർത്തി വിളിച്ചു.
“മ്മ്…” മൂളൽ മാത്രം..
“എന്താ ചേച്ചി കരയാണോ…” എന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഗദ്ഗദം.
“ഹേയ് … അല്ലടാ…” അവൾ കണ്ണ് തുടച്ച് പറഞ്ഞു. എന്നിട്ട് എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു. ഒരു പൈതലെന്ന പോലെ ആ മാറിലേക്ക് ഞാൻ പറ്റിചേർന്നു.
“ചേച്ചി..” ഞാൻ പതിയെ വിളിച്ചു.
“മ്മ്…”
“ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ച ചേച്ചിക്ക് വിഷമാവോ…?”
“ഇല്ല മോനെ… നീ ചോദിച്ചോ…” ചേച്ചി എന്നെ കൂടുതൽ കാരങ്ങളിലേക്കൊതുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അളിയന്റെ ‘അമ്മ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണോ…?” ഞാൻ വിമ്മിഷ്ട്ടപെട്ട് കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്.
“മ്മ്….” കുറച്ച് നേരത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷമായിരുന്നു ഒരു മൂളൽ വന്നത്.
“എന്തിനാ അങ്ങനെ ചെയ്തേ…” അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ഠം ഇടറിയിരുന്നു.
“ചേച്ചിക്ക് അത് ആവശ്യയിരുന്നു മോനെ… ഏട്ടന്റെ അച്ഛനും…” അതൊരു ആഴമുള്ള മറുപടിയായിരുന്നു. ആ ഉത്തരത്തിന് പലതരം അടരുകളുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി. ഞാൻ പിന്നെ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. ഒന്നും പറഞ്ഞതുമില്ല. ഞങ്ങൾ പരസ്പ്പരം കെട്ടി പുണർന്ന് ആ രാത്രിയെ ധന്യമാക്കി.
പകൽ വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഉണർന്നപ്പോൾ ചേച്ചി കിടക്കയിലില്ലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വലിച്ച് കയറ്റിയത് പോലെ അരക്കെട്ടിൽ ട്രൗസർ കിടക്കുന്നുണ്ട്. ചേച്ചി എഴുന്നേറ്റ് പോയപ്പോൾ എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചതായിരിക്കണം. മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത ഒരു ശാന്തത. കാലങ്ങളായി കൊതിച്ചിരുന്നത് കരസ്ഥമാക്കിയതിന്റെ നിർവൃതി. ഞാൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി അൽപനേരം അവിടെ തന്നെ കിടന്നു. എന്തൊക്കെയാണ് ഇന്നലെ നടന്നത്..? ഹോ… എന്റെ ഓർമ്മകൾ കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. ആ ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന സ്വർണ മത്സ്യം പോലെ ചേച്ചി നിൽക്കുന്നു. ചേച്ചിയുടെ ഓരോ അവയവങ്ങളിളും ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന എന്തോ മാസ്മരികത തുളുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കുളിയും ചായ കുടിയും കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഷോപ്പിലേക്കിറങ്ങി. ചേച്ചിയെ
