അവളും ആയിട്ട അവള് വന്ന്.
: എന്താ അമ്മയെ വിളിച്ചേ.
: അമ്മ എന്നോ നീ എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കരുത് സത്യം പറ നീ ആരാ ദിയ അന്നോ റിയ അന്നോ.
അത് കേട്ട് അവള് ഞെട്ടി.
: അത് അമ്മേ
: നീ ഇനി ഒന്നും പറയണ്ട. സന്ധ്യയെ നീ ഹരിനെ യും ഇവളുടെ അച്ഛൻയെനും വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാ.
പെട്ടന്ന് തന്നെ എല്ലാരേയും വിളിച്ചു ഒപ്പം ദിയയും ഉണ്ടാരുന്നു.
: എന്തിനാ അമ്മേ വിളിച്ചേ എന്ന് ഹരി ചോദിച്ചു.
: നിനക്ക് ഇപ്പോഴുയും പറയാൻ പറ്റത്തില്ല അല്ലെ എന്നും പറഞ്ഞു റിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് അടിക്കാൻ ആയി പോയപ്പോൾ അവള് ബോധംകെട്ട് താഴെ വീണു.
ഇത് കണ്ട് ഹരി നേരെ ഓടി ചെന്ന് അവളെ വാരിയെടുത്തു ദിയ കണ്ണ് തുറക്ക്.
അപ്പൊ അവളുടെ അമ്മയും ഓടി ചെന്ന് റിയ കണ്ണ്തുറക്ക് എന്ന് പറഞ്ഞു.
ഹരി ദിയ എന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ അമ്മയാണെങ്കിൽ റിയയെ എന്ന് വിളിച്ച കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ ചുറ്റും കൂടി നിന്നവർക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.
ഹരികും കാര്യം മനസ്സിൽ ആയി അവൻ നേരെ ദിയയുടെ അടുത്തേക് പോയി.
അവൾ അവനെ നോക്കി കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു ക്ഷമിക്കണം എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു.
അപ്പോഴുംത്തേക്കും റിയക് ബോധം വന്ന്. അവള് നേരെ ഹരിയുടെ അടുത്തേക് ചെന്നു.
: ഹരിഏട്ടാ.
: നീ എന്നെ ഇനി അങ്ങനെ വിളിക്കരുത്. നിന്നെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിട്ടാണ് ഞാൻ എപ്പോഴും ദിയയെ എന്ന് വിളിച്ചത്. ദിയ എന്ന് പേര് അത്രക് ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു.എന്നാൽ നീ എന്നോട് കാണിച്ച സ്നേഹമില്ല വെറും കള്ളത്തരമായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ ആക്കുന്നു. നിനക്ക് മുൻപേ എന്നോട് ഇ സത്യം പറയത്തില്ലായിരുന്നു ഞാൻ ഒന്നും പറയത്തില്ലായിരുന്നല്ലോ നിന്നോട് എന്നിട്ട് നീ എന്നോട് അത് മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് നീ ചതിച്ചു.
