“ഒന്ന് പോ തള്ളെ… മോൻ അത്ര കഴപ്പാണെങ്കിൽ നിങ്ങൾ തന്നെ കിടന്ന് കൊടുക്ക്, മോന്റെ കഴപ്പും തീരും നിങ്ങളെ ഈ ചൊറിച്ചിലും മാറും…”
അത് കേട്ടതും അവിടെ പിന്നെ പൂര തെറിയായിരുന്നു. പരസ്പ്പരം കൈവെക്കുമെന്നയപ്പോ അയൽപ്പകത്ത് നിന്ന് ആളുകൾ വന്ന് അവരെ പിടിച്ച് മാറ്റി.
ബഷീറിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മൈമൂന പറഞ്ഞ രണ്ടു കാര്യങ്ങളായിരുന്നു അന്നമ്മയുടെ മനസ്സിൽ.
ഒന്ന് തന്റെ മോൻ ഒരു പെണ്ണ് പിടിയനാണെന്ന്. അത് അന്നമ്മ ആദ്യമായിട്ടാണ് കേൾക്കുന്നത്. മറ്റാരും അന്നമ്മയോട് അവനെ കുറിച്ച് ആ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അവൻ ഒരു പെണ്ണ് പിടിയനാണെന്ന് അന്നമ്മക്ക് തോന്നിയിട്ടുമില്ല. പക്ഷെ മൈമൂനയുടെ ആ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് സംശയങ്ങൾ ജനിപ്പിച്ചു.
രണ്ടാമത്തെ കാര്യം ഒരു നടുക്കത്തോടെ ആണ് ഓർത്തത്. ‘അവൻ കഴപ്പാണേൽ തന്നോട് കിടന്ന് കൊടുക്കാൻ’… ഒരു അമ്മയോട് പറയാൻ പാടുള്ള ഒന്നാണോ അത്. എന്തൊക്കെ തെറി പറഞ്ഞാലും അങ്ങനെ ഒക്കെ പറയാൻ പാടോ… എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ച് അന്നമ്മ വീട്ടിലെത്തി.
മൈമൂനയിൽ നിന്ന് ഈ വിവരങ്ങൾ ഒക്കെ അന്നമ്മ അറിഞ്ഞു വന്നപ്പോയെക്കും പത്രോസിന്റെ കഴപ്പ് വല്ലാണ്ട് കൂടിയിരുന്നു. മാത്രമല്ല വീട്ടിൽ സ്വാകാര്യമായിട്ട് കയ്യിൽ പിടിക്കുന്ന അവൻ ഇപ്പോൾ ഒരു നാണവുമില്ലാതെ തോന്നുമ്പൊഴാല്ലാം തോന്നിയ സ്ഥലത്ത് വെച്ച് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടു അനുഭവങ്ങൾ അന്നമ്മക്ക് നേരിട്ടുണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. അത് കൊണ്ടൊക്കെയാണ് അന്നമ്മ ബഷീറിനെ തിരഞ്ഞു അവൻറെ വീട്ടിൽ പോയത്.
ആദ്യത്തെ അനുഭവമുണ്ടായത് ഒരു രാത്രിയായിരുന്നു. അന്ന് രാത്രി അവൻ കക്കാൻ പോയിരുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അന്നമ്മ അത്താഴം കഴിഞ്ഞ് നേരെത്തെ കിടന്നിരുന്നു.
ഏതോ പെണ്ണിന്റെ കരച്ചിൽ കെട്ടാണ് അന്നമ്മ ഞെട്ടിയുണർന്നത്. ഞെട്ടിയുണർന്ന അന്നമ്മ ശബദം എവിടെ നിന്നാണെന്നറിയാൻ അൽപ്പനേരം കാതോർത്ത് കിടക്കയിൽ തന്നെ കിടന്നു. വീടിൻറെ ഹാളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഞെട്ടി പിടഞ്ഞെണീറ്റ് ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന അന്നമ്മ ഞെട്ടി.
ചുമരിൽ ഘടിപ്പിച്ച led ടീവിയിൽ ഒരു വെളുത്ത പെണ്ണിനെ കുനിച്ച് നിറുത്തി ഒരു കറുത്ത മനുഷ്യൻ പണിയുന്നു. പിന്നിലൂടെ കയറ്റി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കുണ്ണ പുറത്തേക്ക് വരുമ്പോൾ ‘ഇത്ര നീളമുള്ള കുണ്ണയൊക്കെ ഉണ്ടാവോ.. എന്ന് അന്നമ്മക്ക് തോന്നി.
ടീവിക്ക് മുന്നിലെ കസേരയിൽ പൂർണ നഗ്നനായി മുഴുത്ത അവന്റെ കുണ്ണയും കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന പത്രോസിനെയാണ് അന്നമ്മ കണ്ടത്. ‘ഇവൻ ഇത്രേം മുഴുത്ത കുണ്ണ എവിടന്ന് കിട്ടി?, ഇവന്റെ അപ്പച്ചൻ പീലിച്ചായൻ ഇത്ര വലിപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലലോ..?’ എന്നും ആ നിമിഷം അന്നമ്മ ആലോചിച്ച്.
“ഡാ… അതിന്റെ ശബ്ദം ഇത്തിരി കുറക്കട… മനുഷ്യൻ കിടന്നുറങ്ങണം…”
