ഓ… കാര്യം പറഞ്ഞു വന്നപ്പോൾ, ഞാൻ ആരാ… എന്താ.. അമ്മച്ചി ആരാ… എന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, സോറി…
ഞാൻ ബബിത… ഡിഗ്രി രണ്ടാം വർഷം…
അമ്മ, ശാരദ… തൈ എന്ന് ഞാൻ ഒരു ഓളത്തിൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ളു… നാല്പത്, നടപ്പാ….
അമ്മ ആണെന്ന് കരുതി, പറയാൻ മടിക്കേണ്ട കാര്യം എന്താ… ഉള്ളത്..?
ലക്ഷണം ഒത്ത ഒരു കഴപ്പിയാ, എന്റെ അമ്മ…
ഞാൻ പറയുന്നത്, വിശ്വാസം ഇല്ലെങ്കിൽ… കണ്ടു നോക്കി, നിങ്ങൾ തന്നെ വിധിച്ചാട്ടെ….
രതി സാഗരം ഇരമ്പി മറിയുന്നുണ്ട്, ആ മിഴികളിൽ…
ബ്ലൗസിനെ ധിക്കരിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാർ കുടങ്ങൾ…
ശ്വാസ ഗതിക്ക് പൊങ്ങി താഴുന്ന മുലകൾ കണ്ടിട്ട് കരക്കാരായ കുമ്പന്മാർ എങ്ങനെ പിടിച്ച് നില്കുന്നു.. എന്ന് പെണ്ണായ എന്നെ പോലും വിസ്മയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്….
( നാളെ… എന്നെ പറ്റിയും ഇത് തന്നെ ആവും നിങ്ങൾ പറയാൻ നിക്കുക എന്നും നിശ്ചയം ഉണ്ടെനിക്ക്… കാരണം മുലയുടെ കാര്യത്തിൽ, ഞാനും അമ്മയ്ക്ക് പഠിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുവാ…)
മറ്റെന്തും, സഹിക്കാം… മറക്കാം…
പക്ഷേ, ആ ചന്തി…. വഹിദ റെഹ്മാൻ… ശ്രീ വദ്യ, ഇന്നിപ്പോൾ, ണി റോസ്…!
അവരെല്ലാം അമ്മച്ചിയുടെ മുന്നിൽ നാണിച്ചത് തന്നെ…!
( പറയാതിരിക്കുന്നത്, എങ്ങനാ…? ഇരുന്ന് എണീറ്റാൽ.. കസേരയും കൊണ്ടേ… പൊങ്ങു….)
ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ, അമ്മച്ചീടെ കാര്യം, കഷ്ടമാ… ഈ നല്ല പ്രായത്തിലും… ക്യാരറ്റിനും വഴുതനക്കും പിന്നാലെ പോകേണ്ടി വരുന്നത് ഗതികേടല്ലേ…
( അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഒരു രസം ഉണ്ടായതിനെ പറ്റി… ഓർമ്മ വന്നത്… അഞ്ചു പത്ത് ദിവസം ആയിക്കാണും… മലക്കറി വാങ്ങി കൊണ്ട് വന്ന് മുറത്തിൽ തട്ടി… അതിൽ കിടക്കുന്നു, നല്ല ഒത്ത വണ്ണവും നീളവും ഉള്ള ഒരു വഴുതന.. എന്റെ വായിൽ വെള്ളമൂറി… അമ്മ മാറുമ്പോൾ അടിച്ചു മാറ്റാൻ കൊതി മൂത്ത് ഞാൻ കാത്തിരുന്നു… അത് കണ്ടു, എന്റെ വിടവിൽ… കടി കേറി.. പക്ഷേ… എന്റെ കണ്ണ് തെറ്റിയപ്പോൾ… ” ആവശ്യക്കാർ ” അത് അടിച്ചു മാറ്റിയിരുന്നു…! ഒരു വേള എനിക്ക് ഉള്ളാലെ നീരസവും അമർഷവും തോന്നി… പിന്നെ, എന്റെ വിഷമം അമ്മയോടുള്ള സഹതാപത്തിന് വഴി മാറി..)
