വന്നു. എത്ര പെണ്ണുങ്ങളെ കിട്ടിയാലും തനിക്ക് അഷിതയെ പോലൊരുവളെ കിട്ടില്ല. അവന്‍ വരാതിരുന്നാല്‍ അത്രയും കാലം ഈ കനി തനിക്ക് സുഖിക്കാം. അയാള്‍ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു. അപ്പോളേക്കും ആ ഉയര്‍ന്ന കരിങ്കുണ്ണ കാറ്റുപോയ ബലൂണ്‍പോലെ താന്നിരുന്നു.
പറമ്പിലൂടെ നടക്കുന്ന ഷൈനിയോടായി അഷിത: ഇന്ന് എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു.
കളിയാക്കി ചിരിച്ചു അഷിതയോടായി ഷൈനി: ഉം എനിക്കറിയാം പെണ്ണേ. നീ പറമ്പില്‍ പോവാന്ന് പറഞ്ഞത് തന്നെ ഈ കഥ കേള്‍ക്കാനാണെന്ന്
നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: പോ ചേച്ചി. അതൊന്നും അല്ല.
ഷൈനി: ഉം എനിക്കറിയാം പെണ്ണേ. ഒന്നാമത്തത് മഹേഷ് ഇവിടെയില്ല. അതിന്റെ കുറവ് എന്റെ കഥയിലൂടെ ഞാന്‍ തീര്‍ത്ത് തരാം.
അവര്‍ പോയി പറമ്പിലുള്ള ഒരു രണ്ട് വലിയ പാറയുടെ ഇടയില്‍ ഇരുന്നു. ചെറിയ പുല്ലുകള്‍ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗം താഴ്ന്ന ഭാഗമാണ്. കുറച്ചകലെ മുളകൂട്ടങ്ങള്‍. ചുറ്റും പറങ്കിമാവും, കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ ഭാഗം ഇവിടെയിരുന്നാല്‍ ആരും കാണില്ല.
തനിക്കഭിമുഖമായിയിരിക്കുന്ന അഷിതയെ നോക്കി ഷൈനി: മഹേഷ് വന്ന് നിന്നെ കൂട്ടികൊണ്ടുപോവുന്ന വരെയെ നിനക്ക് കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റൂ. അത് മറക്കേണ്ട
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: ഞാന്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്യാം. ചേച്ചി പറഞ്ഞാല്‍ മതി.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഷൈനി: അമ്പടി കേമീ. അപ്പോളും നിനക്ക് എന്റെ തുണി അഴിക്കണ കഥ കേള്‍ക്കണം അല്ലേ..?
അഷിത നാണിച്ച് തലതാഴ്ത്തി.
ഷൈനി: ടീ ഈ അവിഹിത കഥ കേള്‍ക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു സുഖാണ് നിനക്കെങ്കില്‍ അവിഹിത ബന്ധം എത്ര സുഖായിരിക്കും.
അഷിത അതുകേട്ട് ഒന്നാലോചിച്ചു. ശരിയാണ് അമ്മാവനുമായുള്ള തന്റെ കേളികള്‍ എത്ര രസകരമാണ്. മഹേഷേട്ടന്റേതില്‍ നിന്ന് കിട്ടാത്ത എന്തെല്ലാം സുഖമാണ് അമ്മാവനില്‍നിന്ന് കിട്ടുന്നു. പക്ഷെ ഇനി അതിന് അത്ര കാലമില്ല. മഹേഷേട്ടന്‍ വരുന്നവരെ അതു ഉണ്ടാവും പിന്നെ.
ഷൈനി: നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ..?
ഞെട്ടലോടെ ഷൈനിയെ നോക്കി അഷിത: ഏയ് ഒന്നുംല്ല
ഷൈനി: ഉം. വീട്ടില് അമ്മയുള്ളതോണ്ടാ ഞാന്‍ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നേ..
അഷിത: ചേച്ചീടെ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ടാ.
ഷൈനി: അത് സത്യം. ഇതാണ് എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യം. നമ്മളെ എത്ര ആണുങ്ങള്‍ നോക്കിയാലും നമ്മള്‍ മാന്യമായി നല്ല രീതിയില്‍ നടക്കും. അത് നീയായാലും ഞാനായാലും. പക്ഷെ, നമ്മള്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഒരു കരുത്തനായ ആണുങ്ങളുടെ ആ സാധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാ അല്ലേ..? സത്യമല്ലേ..?
അഷിത: ഉം
അവള്‍ തലയാട്ടിമൂളി.
അഷിത: ഷൈനിയേച്ചി പറഞ്ഞത് വളരെ വളരെ ശരിയാണ്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ചേച്ചിയുടെ ആ കഥ കേള്‍ക്കാതിരുന്നാല്‍ എനിക്ക് എന്താ പറയാ
ഷൈനി: ബാക്കി ഷൈനിയേച്ചിക്കറിയാം. നിനക്ക് ഒന്നും തോന്നരുത്.
സംശയത്തോടെ അഷിത: എന്താ ചേച്ചി..?
ഷൈനി: എനിക്കിപ്പോള്‍ ഇരുപത്തിയെട്ട് വയസ്സുണ്ട്. പക്ഷെ ഈ കാലത്തില്‍ ആ സ്‌കൂളില്‍ പോയതിന് ശേഷമാണ് ഇനിക്ക് വികാരം കൂടിയത്. അതിന് കാരണം അവിടെയുള്ളവര്‍ തന്നെയണ്. പക്ഷെ, നിനക്ക് ഇപ്പോള്‍ നല്ല കഴപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.
അത് കേട്ട് ഷൈനിയെ നോക്കുന്ന അഷിത.
ഷൈനി: എന്റെ കഥ കേട്ട് നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമെങ്കില്‍ കിട്ടട്ടെ. പിന്നെ ആ കാര്യമൊക്കെ നിന്നോടെങ്കിലും പറയാനുണ്ടല്ലോ എന്ന ഒരാശ്വാസം എനിക്കുണ്ട്. കൂടെ മനഃസമാധാനവും.
ഷൈനി കഥ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. കരുണാകരന്‍മാഷ് തന്നെ കളിച്ച കഥ. കഥ കേട്ട് അഷിതയുടെ തുടയിടുക്കിലും ജലപ്രവാഹുണ്ടായി.
———————————————-
പറമ്പിലൂടെ നടക്കുന്ന ഷൈനിയോടായി അഷിത: ഇന്ന് എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു.
കളിയാക്കി ചിരിച്ചു അഷിതയോടായി ഷൈനി: ഉം എനിക്കറിയാം പെണ്ണേ. നീ പറമ്പില്‍ പോവാന്ന് പറഞ്ഞത് തന്നെ ഈ കഥ കേള്‍ക്കാനാണെന്ന്
നാണത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: പോ ചേച്ചി. അതൊന്നും അല്ല.
ഷൈനി: ഉം എനിക്കറിയാം പെണ്ണേ. ഒന്നാമത്തത് മഹേഷ് ഇവിടെയില്ല. അതിന്റെ കുറവ് എന്റെ കഥയിലൂടെ ഞാന്‍ തീര്‍ത്ത് തരാം.
അവര്‍ പോയി പറമ്പിലുള്ള ഒരു രണ്ട് വലിയ പാറയുടെ ഇടയില്‍ ഇരുന്നു. ചെറിയ പുല്ലുകള്‍ വളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ഭാഗം താഴ്ന്ന ഭാഗമാണ്. കുറച്ചകലെ മുളകൂട്ടങ്ങള്‍. ചുറ്റും പറങ്കിമാവും, കവുങ്ങും നിറഞ്ഞ ഭാഗം ഇവിടെയിരുന്നാല്‍ ആരും കാണില്ല.
തനിക്കഭിമുഖമായിയിരിക്കുന്ന അഷിതയെ നോക്കി ഷൈനി: മഹേഷ് വന്ന് നിന്നെ കൂട്ടികൊണ്ടുപോവുന്ന വരെയെ നിനക്ക് കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റൂ. അത് മറക്കേണ്ട
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അഷിത: ഞാന്‍ ഫോണ്‍ ചെയ്യാം. ചേച്ചി പറഞ്ഞാല്‍ മതി.
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഷൈനി: അമ്പടി കേമീ. അപ്പോളും നിനക്ക് എന്റെ തുണി അഴിക്കണ കഥ കേള്‍ക്കണം അല്ലേ..?
അഷിത നാണിച്ച് തലതാഴ്ത്തി.
ഷൈനി: ടീ ഈ അവിഹിത കഥ കേള്‍ക്കുന്നത് തന്നെ ഒരു സുഖാണ് നിനക്കെങ്കില്‍ അവിഹിത ബന്ധം എത്ര സുഖായിരിക്കും.
അഷിത അതുകേട്ട് ഒന്നാലോചിച്ചു. ശരിയാണ് അമ്മാവനുമായുള്ള തന്റെ കേളികള്‍ എത്ര രസകരമാണ്. മഹേഷേട്ടന്റേതില്‍ നിന്ന് കിട്ടാത്ത എന്തെല്ലാം സുഖമാണ് അമ്മാവനില്‍നിന്ന് കിട്ടുന്നു. പക്ഷെ ഇനി അതിന് അത്ര കാലമില്ല. മഹേഷേട്ടന്‍ വരുന്നവരെ അതു ഉണ്ടാവും പിന്നെ.
ഷൈനി: നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നേ..?
ഞെട്ടലോടെ ഷൈനിയെ നോക്കി അഷിത: ഏയ് ഒന്നുംല്ല
ഷൈനി: ഉം. വീട്ടില് അമ്മയുള്ളതോണ്ടാ ഞാന്‍ നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നേ..
അഷിത: ചേച്ചീടെ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ടാ.
ഷൈനി: അത് സത്യം. ഇതാണ് എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന കാര്യം. നമ്മളെ എത്ര ആണുങ്ങള്‍ നോക്കിയാലും നമ്മള്‍ മാന്യമായി നല്ല രീതിയില്‍ നടക്കും. അത് നീയായാലും ഞാനായാലും. പക്ഷെ, നമ്മള്‍ പെണ്ണുങ്ങള്‍ ഒരു കരുത്തനായ ആണുങ്ങളുടെ ആ സാധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരാ അല്ലേ..? സത്യമല്ലേ..?
അഷിത: ഉം
അവള്‍ തലയാട്ടിമൂളി.
അഷിത: ഷൈനിയേച്ചി പറഞ്ഞത് വളരെ വളരെ ശരിയാണ്. ഇപ്പോള്‍ തന്നെ ചേച്ചിയുടെ ആ കഥ കേള്‍ക്കാതിരുന്നാല്‍ എനിക്ക് എന്താ പറയാ
ഷൈനി: ബാക്കി ഷൈനിയേച്ചിക്കറിയാം. നിനക്ക് ഒന്നും തോന്നരുത്.
സംശയത്തോടെ അഷിത: എന്താ ചേച്ചി..?
ഷൈനി: എനിക്കിപ്പോള്‍ ഇരുപത്തിയെട്ട് വയസ്സുണ്ട്. പക്ഷെ ഈ കാലത്തില്‍ ആ സ്‌കൂളില്‍ പോയതിന് ശേഷമാണ് ഇനിക്ക് വികാരം കൂടിയത്. അതിന് കാരണം അവിടെയുള്ളവര്‍ തന്നെയണ്. പക്ഷെ, നിനക്ക് ഇപ്പോള്‍ നല്ല കഴപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം.
അത് കേട്ട് ഷൈനിയെ നോക്കുന്ന അഷിത.
ഷൈനി: എന്റെ കഥ കേട്ട് നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കിട്ടുമെങ്കില്‍ കിട്ടട്ടെ. പിന്നെ ആ കാര്യമൊക്കെ നിന്നോടെങ്കിലും പറയാനുണ്ടല്ലോ എന്ന ഒരാശ്വാസം എനിക്കുണ്ട്. കൂടെ മനഃസമാധാനവും.
ഷൈനി കഥ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. കരുണാകരന്‍മാഷ് തന്നെ കളിച്ച കഥ. കഥ കേട്ട് അഷിതയുടെ തുടയിടുക്കിലും ജലപ്രവാഹുണ്ടായി.
———————————————-
