മാലിനി -മ്മ്
അങ്ങനെ അരുണും മാലിനിയും കുറച്ചു സെൽഫി എടുത്തു എന്നിട്ട് പിന്നെയും അവർ യാത്ര തുടർന്നു മുന്നോട്ട് പോകും തോറും കാടിന്റെ തീവ്രത കൂടി കൂടി വന്നു. അങ്ങനെ അവസാനം അവർ റോഡ് അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് എത്തി അവിടെ വേറെയും രണ്ട് മൂന്ന് കാർ അവർ കണ്ടു അരുൺ കാർ ഒരു സൈഡിൽ നിർത്തി ഇട്ടു എന്നിട്ട് ഇറങ്ങി
അരുൺ -ഇതിപ്പോ ശെരിക്കും കാട് ആയല്ലോ അമ്മേ
മാലിനി -അതെ കണ്ടിട്ട് തന്നെ പേടി ആവൂന്നു
അരുൺ -ഈ സ്വാമിക്ക് നാട്ടിൽ വല്ലയിടത്തും വരാൻ പാടില്ലേ അങ്ങനെ ആയിരുന്നെങ്കിൽ നല്ല തിരക്ക് ഉണ്ടായെന്നെ
മാലിനി -ആവിശ്യക്കാർ നമ്മൾ അല്ലേ അപ്പോൾ നമ്മൾ അല്ലേ അദ്ദേഹത്തെ തേടി പിടിച്ച് കണ്ട് പിടിക്കേണ്ടത്
അരുൺ -അതും ശെരിയാ
മാലിനി -പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഉള്ള നല്ല സ്വാമിമാർ കാരണമാ നമ്മൾ ഇന്നും ഇതിലൊക്കെ വിശ്വാസിക്കുന്നത്
അരുൺ -മ്മ്
അങ്ങനെ അരുൺ അവിടെ ഇരിക്കാൻ ഉള്ള ഒരു ഇരിപ്പിടം കണ്ടു അവൻ അത് ചൂണ്ടി കാട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
അരുൺ -അമ്മേ നമ്മുക്ക് അവിടെ ഇരുന്നല്ലോ
മാലിനി -മ്മ്
അങ്ങനെ അവർ ആ ഇരിപ്പിടത്തിൽ പോയി ഇരുന്നു. കാട്ടിലെ ആ തണലിൽ അവർക്ക് നല്ല തണുപ്പ് തോന്നി
മാലിനി -നല്ല തണുപ്പ് ഉണ്ടല്ലേ
അരുൺ -ചുറ്റും വലിയ മരങ്ങൾ അല്ലേ
മാലിനി -ഇവിടെ വല്ല റിസോർട്ടും ഉണ്ടായെങ്കിൽ വന്ന് താമസിക്കാർന്നു ബാംഗ്ലൂരിൽ ഉള്ള സ്ട്രെസ് ഫുൾ ലൈഫ് മടുത്തു
അരുൺ -സത്യം
മാലിനി -പിന്നെ ഇല്ലത്തും ഇത് പോലെ ഉള്ള അന്തരീക്ഷം ആയത് കൊണ്ട് കുഴപ്പം ഇല്ല
അരുൺ -അതെ
അങ്ങനെ അവർ സംസാരിച്ച് ഇരുന്നു അതിന്റെ ഇടക്ക് അരുൺ ഒന്ന് കൂവി
അരുൺ -കൂ……
അവന്റെ ശബ്ദം ആ കാട്ടിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു
