ഞാന്‍ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സത്യത്തില്‍ എന്നില്‍ തലം കെട്ടി കിടക്കുന്ന വിഷമതകള്‍ അമ്മയുടെ മുന്നില്‍ വെളിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
“…മോനേ …പോന്നു മോനേ…..”.
അമ്മ സ്വന്തം നെഞ്ചിലേക്ക് എന്നെ അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അമ്മയുടെ മാതൃത്ത്വം എന്നില്‍ സന്നിവേശിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അമ്മയെ വരിഞ്ഞുകെട്ടി.
“…എന്‍റെ അമ്മ എന്‍റെ പൊന്നമ്മയാ….ഇനി അമ്മയെ ആര്‍ക്കും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല ഞാന്‍…..”.
“..ഓഹോ….”.
“…ഇനി അമ്മയുടെ എല്ലാം എനിക്ക് സ്വന്തമാ….”.
ഇതു കേട്ട അമ്മ എന്‍റെ മുഖം ഉയര്‍ത്തി.
“…മോനെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നെ …????”.
അമ്മ സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“…അതെ അമ്മെ…ഞാന്‍ അമ്മയുടെ കുഞ്ഞുകുട്ടിയല്ലേ….അതോണ്ട് എനിക്ക് അമ്മയുടെ ഉബ്ബായി കുടിക്കണം….”.
ഞാന്‍ തമാശയില്‍ കരയുന്നത് പോലെ കാണിച്ചു. വളരെ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടാണ് ആ ഭാഗം ഞാന്‍ അവതരിപ്പിച്ചത്. അതിനൊത്ത പേടിയും ഉള്ളില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്‍റെ ഭാഗ്യത്തിന് ഗൌര്യവത്തില്‍ നിന്ന അമ്മയുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു പൊട്ടിച്ചിരി ഉയര്‍ന്നത്.
ഞാനും ആ ചിരിയില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നു.
പിന്നെ ടീ വിയില്‍ ഞാന്‍ കോമഡി പ്രൊഗ്രാമ്മുകള്‍ മാറ്റി മാറ്റി വച്ചു. അതിലെ തമാശകള്‍ കേട്ട് അമ്മ കൊച്ചു കുട്ടിയെപോലെ ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
അങ്ങനെ രണ്ടു ദിവസ്സത്തോളം ആയപ്പോള്‍ അമ്മ വിരഹ വേദനയില്‍ നിന്ന് പരിപൂര്‍ണ്ണമായും പുറത്ത് വന്നു. ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ചേച്ചി മുറിയിലേക്ക് കടന്നു വന്നാല്‍ അമ്മ എന്നോട് ചെറിയ അകലം കാണിച്ചീരുന്നു.
അന്ന് ചേച്ചി എനിക്ക് ഒരു പെന്‍ ഡ്രൈവ് തന്നു. എന്താണെന്ന്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഇച്ചിരി എരിവും പുളിയും ഉള്ള പടമാണ് എന്നും അമ്മയുടെ ടീവിയില്‍ ഇത് കണക്റ്റ് ചെയ്ത് കാണാന്‍ പറഞ്ഞു.
സതിചേച്ചി ട്യൂഷ്യന് പോയ നേരത്ത് ഞാന്‍ ടീ വിയില്‍ പെന്‍ഡ്രൈവ് കുത്തി വച്ചു. പതിവ് പോലെ കോമഡി പ്രൊട്രാമുകള്‍ കണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ആര്‍ത്ത് ചിരിക്കുന്ന നേരത്ത് ഞാന്‍ പതുക്കെ ചേച്ചി തന്ന സിനിമ ഇടാന്‍ തുടങ്ങി.
“…അജൂ…ടീ വിയില്‍ നല്ല പരുപാടി ആയിരുന്നല്ലോ….എന്തിനാ മാറ്റിയേ…”.
“…വെറുതെ….എന്തായാലും അമ്മ കുളിച്ചീട്ട് കുറച്ച് ദിവസ്സം ആയില്ലേ…ഞാന്‍ തുണി മുക്കി തുടച്ച് തരാം കേട്ടോ…”.
ഞാന്‍ ഒരു ടബ്ലാറില്‍ കുറച്ച് വെള്ളം ചൂടാക്കിയെടുക്കാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ഇതിനിടയില്‍ ഇട്ട സിനിമയിലെ ചെറിയ ചൂടന്‍ രംഗങ്ങള്‍ കടന്ന് പോയത് ഞാന്‍ ശബ്ദ്ങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
