ഇങ്ങു വാടാ കുട്ടാ… സ്നേഹം കൂടുമ്പോളവനെ വിളിക്കുന്ന ഓമനപ്പേര്. എന്നാ മീനാടാ? കയ്യിലിരുന്ന ചേമ്പിന്റെ ഇലപ്പൊതിയവൾ വാങ്ങി.
അയിലയാ ചേച്ചീ. ബാലനുമ്മറത്തേക്കു കേറി. അവളുടെ കയ്യവന്റെ അരയിൽ ചുറ്റി. അവനേയും കൊണ്ടവളടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെ മണം… അവളുടെ മൂക്കു വിടർന്നു. അടുത്തുനടക്കുമ്പോൾ ആ ഉറച്ച തുടകളിൽ അവളുടെ വീതിയുള്ള അരക്കെട്ടുരഞ്ഞു. അവന്റെ കയ്യും അവളുടെ അരയിൽ ചുറ്റി ഇടുപ്പിലെ മടക്കുകളിലമർന്നു. കൊഴുപ്പിലവന്റെ നീണ്ട വിരലുകൾ പിതുക്കിയപ്പോൾ പൂറു ചുരന്നു… ഭഗവതീ… അവനു മണം കിട്ടുമോ?
കാർത്തുച്ചേച്ചീടെ അരയിൽ എത്രയോ വട്ടം പിടിച്ചോണ്ടു നടന്നിരിക്കുന്നു… ബാലനോർത്തു. ആദ്യം അടുത്തുരഞ്ഞു നടന്ന ആ ചെക്കനാണോ ഇപ്പോ ഷഡ്ഡീല് ഞെരുങ്ങി നോവുന്ന കുണ്ണയുമായി ഈ കൊഴുത്ത കാർത്തുച്ചേച്ചിയെ, ഗോപീടമ്മയെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു നടക്കുന്നത്! അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മടക്കുകൾ ഞെരിച്ചു…
ആ… നോവുന്നെടാ കാട്ടുമാക്കാ… അവളവന്റെ കുണ്ടിക്കൊരടി കൊടുത്തു.. മ്മ്… കല്ലു പോലാ ചെക്കന്റെ കുണ്ടി.. അവളുള്ളിൽ ചിരിച്ചു. പോയി ചട്ടീല് വെള്ളം കൊണ്ടുവാടാ… അവൾ കുരച്ചു.
ബാലനാ അടുക്കള സ്വന്തം വീടിനേക്കാളും പരിചയമായിരുന്നു. കാർത്തു വരാന്തയിൽ കവച്ചിരുന്നപ്പഴേക്കും അവൻ രണ്ടു ചട്ടികളിൽ വെള്ളവുമായി വന്നു. ചവിട്ടുപടിയിൽ കാലുകൾ വിടർത്തിവെച്ച്, കൊഴുത്ത തുടകളുടെ പാതി വരെ കൈലിയും മാടിക്കേറ്റിയിരുന്ന കാർത്തുവിന്റെ കാൽച്ചുവട്ടിൽ ആ പടിയിൽ ബാലനുമിരുന്നു.
മാറിയിരിക്കടാ ചെക്കാ.. ഷർട്ടിലുളുമ്പുവെള്ളം തെറിക്കും. കാർത്തു മീന്റെ ചെതുമ്പലു കളഞ്ഞുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
ഓ അതിനെന്നാ ചേച്ചീ. ഷർട്ടങ്ങൂരിയാപ്പോരായോ. അവനെണീറ്റ് ഷർട്ടൂരി വഷാന്തയിലെ അയയിലേക്കെറിഞ്ഞിട്ട് അവളുടെ തുടയിലുരുമ്മി പടിയിലിരുന്നു.
അവന്റെ ഉറച്ച പേശികളിലവൾ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കി. എന്നാൽ ബാലനു സ്വന്തം ദേഹത്തിനെപ്പറ്റി വലിയ ധാരണയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. ഹ.. നീങ്ങിയിരിക്കടാ ബാലാ.. അവൾ തുടകൊണ്ടവന്റെ ചുമലിലൊന്നു താങ്ങി.
