🖤കസ്തൂരി എൻ്റെ ഏട്ടത്തി🖤

 

‘ ദേവാ… പേടിക്കണ്ടാ ഒന്നും പറ്റില്ല….പിന്നെ ചെറിയ ഒരു കോംപ്ലിക്കേഷൻ ഉണ്ട്….അത് ഞാൻ ദേവനോട് പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ….ഒന്നും സമ്പോയിക്കില്ല…സാക്ഷാൽ പരമേശ്വരനോട് പ്രാർത്ഥിക്ക് ‘…..ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ഡോക്ടർ കേറി പോയി.

 

ഞാൻ മുപ്പത്തി മുക്കോടി ദൈവതങ്ങളും പ്രാർത്ഥിച്ച് നെഞ്ചുരുഖി ലേബർ റൂമിൻ്റെ ഫ്രണ്ടിൽ ഇരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും ഓരോ നൂറ്റാണ്ട് കണക്ക് കടന്ന് പോയി….

 

എൻ്റെ കസ്തൂരിയെ നഷ്ടം ആകുമോ എന്ന ഭയം എന്നെ കാർന്ന് തിന്നൊണ്ടിരുന്നു….

 

നീണ്ട രണ്ട് മണിക്കൂറുകൾക്ക് ശേഷം സിസ്റ്റർ പുറത്തോട്ടു വന്നു.

 

‘ കസ്തൂരി പ്രസവിച്ചു…. പെൺ കുഞ്ഞ് ‘……

 

‘ എൻ്റെ കസ്തൂരി ‘…..ഞാൻ സിസ്റ്റരെ നോക്കി ചോതിച്ചു.

 

‘ ഇല്ല കൊഴൊപ്പം ഇല്ല….കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ്…പോസ്റ്റ് ഓപ്പറേറ്റിവ് വാർഡിലോട്ട് മാറ്റും ‘…..

 

സിസ്റ്ററുടെ ആ വാക്കുകൾ എന്നിക്ക് നരകത്തിലെ വേദനയിൽ നിന്നും സ്വർഗം കിട്ടിയ കണക്കായി.

 

പിറ്റേന്ന് അമ്മയെയും കുഞ്ഞിനെയും റൂമിലോട്ട് മാറ്റി.

 

എൻ്റെ കസ്തൂരിയുടെ അടുത്ത് കിടക്കുന്ന പിഞ്ച് കുഞ്ഞ്…. ആ കാഴച്ഛ എൻ്റെ മനസ്സ് നിറച്ചു…നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ കസ്തൂരി എന്നെ നോക്കി കിടന്നു.കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു…

 

രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് വീട്ടിൽ വന്നു. മണി അണ്ണൻ ഒരു സ്ത്രീയെ കസ്തൂരിയുടെയും കുഞ്ഞിൻ്റെയും കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ ഏർപ്പാടാക്കി…ഏട്ടൻ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വന്ന് കുഞ്ഞിനെ കണ്ടിട്ട് പോയി…

 

ഇന്ന് കുഞ്ഞിൻ്റെ 28 കെട്ടാ ….ഏട്ടന് വരാൻ പറ്റാഞ്ഞൊണ്ടും കസ്തൂരിയുടെ നിർബന്ധം മൂലവും എൻ്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി നൂല് കെട്ടി…. കുഞ്ഞിൻ്റെ ചെവിയിൽ മൂന്ന് പ്രവിശ്യം പേര് ചൊല്ലി…

 

‘ ഭാഗ്യലക്ഷ്മി……..ഭാഗ്യലക്ഷ്മി……..ഭാഗ്യലക്ഷ്മി ‘…..

 

അതെ എൻ്റെ അമ്മയുടെ പേര്….കസ്തൂരിയുടെ നിർബന്ധം ആയിരുന്നു കുഞ്ഞിന് അമ്മയുടെ പേര് ഇടണം എന്ന്….ഏട്ടൻ സമ്മതിച്ചു…..അച്ഛന് സന്തോഷവും ആയി.