കൗരവസംഘം 1

ദീപ: എങ്ങനെ..

അഖിൽ: ഞാൻ ആ 10 ലക്ഷം കടം ഏറ്റെടുക്കാം.

ദീപ: നീ സത്യം ആണോ പറയണേ..

അഖിൽ: സത്യം ഒക്കെയാ. പക്ഷെ നീ എന്നെ വലിയ പുണ്യാളൻ ആക്കണ്ട. എനിക്ക് തിരിച്ചു എന്തേലും വേണം.

ദീപ: എന്താണ്..

അഖിൽ: എനിക്ക് നിന്നെ വേണം..

ദീപ: അഖിൽ.. ഞാൻ നിന്റെ ടീച്ചർ ആണ്. എന്നോട് എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ പറയാൻ പറ്റുന്നു നിനക്ക്.. എനിക്ക് നിന്റെ ഒരു സഹായവും വേണ്ട.. ഞങ്ങൾ കുടുംബത്തോടെ ആത്മഹത്യ ചെയ്യും..

അഖിൽ: വാശിപുറത്തു പലതും പറയാം മിസ്സേ. മിസ്സിന്റെ കുട്ടിയെ കൊല്ലാൻ മിസ്സിന് പറ്റുവോ. ഈ ഓഫർ മിസ്സ്‌ അംഗീകരിച്ചില്ലേൽ മിസ്സിന്റെ കെട്യോനെ ഞാൻ ആ നാട്ടിൽ പൂട്ടും. അതൊക്കെ വേണോ. ഇതൊരു തവണത്തെ കാര്യം അല്ലെ ഉള്ളു.

ദീപ: അഖിൽ. ഞാൻ ഒരു ഭാര്യ ആണ്. അമ്മ ആണ്. എനിക്ക് അതിനൊന്നും പറ്റില്ല..

അഖിൽ: ഞാൻ ഒരിക്കലും മിസ്സിനെ നിര്ബന്ധിക്കില്ല.. ഒരു പെണ്ണിനേം അവളുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ ഞാൻ തൊടില്ല. പക്ഷെ ടീച്ചർ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്. ഇന്ന് കുറച്ച് നേരം എന്റെ ഒപ്പം കഴിഞ്ഞാൽ ടീച്ചറിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളും തീരും. ശരിക്ക് ആലോചിക്ക്. ഇവിടെ ഉള്ളവന്മാർ ഉടനെ ഒന്നും വരില്ല. ഞാൻ ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വരാം. അപ്പോഴേക്ക് ഒരു തീരുമാനം വേണം..

അങ്ങനെ അഖിൽ കുളിക്കാൻ കേറി.. കലൂഷിതം ആയിരുന്നു ദീപയുടെ മനസ്സ്.. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തനിക്ക് ഒരു പിടുത്തവും ഇല്ല. തന്റെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി.. അതും ആഭാസൻ ആയ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിക്ക് കിടന്ന് കൊടുക്കുക.. തന്നെ പോലെ മാന്യമായി ജീവിച്ച ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഒരിക്കലും ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാര്യം.. പക്ഷെ താൻ ഇപ്പോൾ നിസ്സഹായ ആണ്.. മറ്റാരും അറിയില്ല. ഒരു ആഭാസനൊപ്പം കിടക്കുന്നത്തിന്റെ നാണക്കേടിനെ പയ്യെ ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷം ഒരു പുരുഷ സുഖം കിട്ടുന്ന സുഖത്തിലേക്ക് ദീപ മനസ്സിനെ പായിച്ചു.

അല്ലെങ്കിലും സുരേഷ് ഏട്ടൻ എന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടിട്ടില്ല വർഷങ്ങളായി.. കടം കേറി നിൽക്കുമ്പോൾ ഈ ചിന്തകൾ ഒന്നും തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് ഇല്ല. അദ്ദേഹം വരുത്തി വെച്ച കടങ്ങൾക്ക് അനുഭവിക്കുന്നത് ഞാനും കൂടെ അല്ലെ. അപ്പോൾ ഈ ഒരു പ്രാവശ്യത്തേക്ക് സുരേഷ് ഏട്ടന് കൂടെ വേണ്ടി ഞാൻ അഖിലിന് കിടന്നു കൊടുക്കുന്നതിൽ തെറ്റ് ഇല്ല.. അതോ ഞാൻ ഒരു പുരുഷ സാമിപ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നോ.. എന്തായാലും ദീപ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു..