ഈർപ്പം അടിച്ചു അവരുടെ എയർ ബാഗുകൾ എല്ലാം നനഞ്ഞു കുതിരാൻ തുടങ്ങി…
കയറും തോറും പായൽ കൂടുതൽ ആയിരുന്നു… നല്ല വഴുക്കൽ ഉണ്ട്..
അങ്ങനെ അവർ മീനമ്മയുടെ വൈദ്യശാലയിൽ എത്തി..
വൈദ്യശാല എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസക്തി ആർജിച്ച പ്രകൃതിവിരുദ്ധ വേശ്യാലയത്തിൽ എത്തി എന്ന്‌ പറയുന്നതാവും കൂടുതൽ ഭംഗി…
ഒരു കൂറ്റൻ പാറ മതിൽ പോലെ നിൽക്കുന്നുണ്ട് വൈദ്യ ശാലയ്ക്ക് പുറകിൽ സംരക്ഷണമായി.. അതിന്റെ മടയിലെ കുഴിയിലാണ് ഈ വൈദ്യശാല സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
വെള്ള ചാട്ടം കാരണം വെള്ളം തെറിച്ചു പുക പോലെ മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
ആ ഒരു അന്തരീക്ഷം ഏതൊരു പെണ്ണിന്റെയും കാമത്തെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു..
ഓലമേഞ്ഞ അത്യാവിശം നല്ല വലുപ്പമുള്ള വീട്, ചാണകം മുഴുകിയ തറ.. ചുറ്റുപാടും നല്ല ചാമ്പയ്ക്കും, പേരയ്ക്കയും, മാങ്ങയും അടങ്ങിയ ചെടികളും പൂക്കളും എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൃത്തിയായി അലങ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട് ചുറ്റുപാടും വീടും..
വെള്ളം കെട്ടികിടക്കുന്ന കുഴികളും അതിലേക്ക് കാലും ഇട്ട് ഇരുന്ന് പ്രകൃതി ആസ്വദിക്കുന്ന കൊച്ചു പെൺപിള്ളേരെ കാവ്യ കണ്ടു..
പിന്നെ കൊറച്ചു കാക്ഷായധാരികളായ വൃദ്ധന്മാരും..
“മീന്നമ്മേ…… മീനമ്മെ… ” വീടിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നും മീര ചേച്ചി വിളിച്ചു….
തുറന്നിട്ടിരിക്കുന്ന വാതിൽ, വീടിനുള്ളിൽ വെളിച്ചമില്ല, ഇരുട്ടാണ്, കാവ്യ ഉള്ളിലേക്ക് ആത്സര്യത്തോടെ നോക്കി നിന്നു…
പെട്ടന്നായിരുന്നു സീരിയലിലെ അമ്മായിമാരെ പോലെ ഉടലാകെ സ്വർണ്ണമാലകളും പളപളപ്പുള്ള സാരിയും ചുറ്റി, കെട്ടിലമ്മയെ പോലെ അവർ വന്നത് “മീനമ്മ”
“ആംഹ്.. ഇതാരാ, മീരയോ… കൂടെയുള്ളതാരാ.? ” മീനമ്മ ഉമ്മറത്ത് നിന്ന് ചോദിച്ചു….
“അത് മീനമ്മെ, ഇത് കാവ്യ, രേണുക അമ്മമായി ഇല്ലെ.? അവരുടെ മരുമോളാ… ” മീര പറഞ്ഞു..
“ഓഹ്.. സജീവിന്റെ പെണ്ണ്… അല്ലെ ? കല്യാണത്തിന് കൂടാൻ പറ്റിയില്ല… “മീനമ്മ പറഞ്ഞു
“കേറിവാ…. ” മീനമ്മ അവരെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു..
മീനമ്മ ഉള്ളിലേക്ക് ആദ്യം പോയി… മീര ചേച്ചി ചെരുപ്പൂരി ഉള്ളിലേക്ക് പോവാൻ ഒരുങ്ങി, അവൾ കാവ്യയെയും വിളിച്ചിരുന്നു…
കാവ്യയും ചെരുപ്പൂരി ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നു….
വീടിനുള്ളിൽ കയറിയ കാവ്യ അതിശയിച്ചു പോയി..
ഈ കാട്ടിനുള്ളിൽ ഒരു ബ്ലൗസും പാവാടയും ഇട്ട ഏതെങ്കിലും കിളവി ആകും വൈദ്യശാല നടത്തുന്നത് എന്നാണ് കാവ്യ നിരീച്ചിരുന്നത്, പക്ഷെ കാവ്യയുടെ പ്രതീക്ഷകളെ ആകെ തകടം മറിച്ച രൂപമായിരുന്നു മീനമ്മയ്ക്ക്…
ഹാളിൽ നിന്നും അവർ വീടിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു..
ഹാളിൽ നല്ല ഇരുട്ടായിരുന്നു,
