ഇല്ല ഹരി നീ പോകല്ലേ , അവന്റെ എക്സാം എല്ലാം കഴിഞ്ഞിട് പോയാൽ പോരെ നിനക്ക്
അതല്ല ആന്റി , എനിക്ക് ഇവിടെ ആകെ ബോറടിക്കുന്നു
കൂടെ കളിക്കാനോ രസിക്കാനോ ആരുമില്ല. ആന്റി ആണേൽ വീട്ടുജോലികളിൽ നിങ്ങൾ എപ്പോഴും തിരക്കിലാണ്.
ഹരിയുടെ പ്രാധാന്യം അമ്മയ്ക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
എന്റെ അമ്മയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അവളുടെ മകന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം പ്രാഥമികമായിരുന്നു. ഹരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞാനും തളർന്നു. അവൻ പോയാൽ തീർച്ചയായും ഞാൻ പരീക്ഷയിൽ തോൽക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
പക്ഷേ കളിയായോ സജീവമായോ കളികളോ ആയിരുന്നില്ല എന്റെ ചായ. ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു, എപ്പോഴും ഗൗരവമുള്ളതും അപൂർവ്വമായി സംസാരിക്കുന്നതുമായ ഒരു വ്യക്തിയാണ്.
അമ്മ എന്തെങ്കിലും ആലോചിക്കുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ എന്റെ മുറിയിൽ എന്നെ സഹായിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ട് ഞാൻ അവരുടെ സംഭാഷണം തടസ്സപ്പെടുത്തി.
ചേട്ടാ ഹരി ഒന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരൂ ………. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും വിളിച്ചു ……….
തീർച്ചയായും, ജിനേഷ്പ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം …………..
പിന്നെ അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാൻ അമ്മയെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു.
അമ്മേ, രാവിലെ ഹരി ചേട്ടൻ വിരസതയെക്കുറിച്ച് പരാതിപ്പെടുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു. അമ്മേ, എന്റെ സ്വഭാവം നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്നതുപോലെ, ഞാൻ ഹൈപ്പർ ആക്റ്റീവ് തരത്തിലുള്ള ആളല്ല. പക്ഷേ, അമ്മേ, അവന് താമസിക്കാൻ വേണ്ടി എന്തും ചെയ്യൂ. അവനില്ലാതെ ഞാൻ പരാജയപ്പെടുമെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം.
അതെ മോനെ നീ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ പോയാൽ അവൻ ഇവിടെ തനിച്ചു ആണ് ഇടക്ക് എന്നെ അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കും പിന്നെ അവൻ റൂമിൽ പോയി കിടക്കും , ഞാനും ഇതിനെ ഓർത്ത് വിഷമിച്ചു. ഞാൻ ഇത് മനസ്സിലാക്കുന്നു, പക്ഷേ ഞാൻ എന്തുചെയ്യണം?
അമ്മേ, ‘അമ്മ ആണ് അവനു ഇവിടെ ഒരേയൊരു സന്തോഷവും സൗഹൃദവും. കൂടാതെ, അവൻ നിങ്ങളുമായി നല്ല ബന്ധം പുലർത്തുന്നു. അവന് കമ്പനി കൊടുക്കൂ.
എങ്ങനെ
അതെ, മോനെ . നീയും നിന്റെ അച്ഛനും ബോറടിപ്പിക്കുന്ന തരക്കാരാണ്. ഞാൻ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണമെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് യോജിക്കുന്നു, പക്ഷേ എങ്ങനെ?
