എട്ടുമണി ആവാറായി.ഉമ്മാനെ വിശ്വസിക്കാന്‍ പറ്റൂല ഒന്നും രണ്ടും കളീലു ഉമ്മാനെ പിടിച്ചു നിറുത്താന്‍ പറ്റും ന്നു തോന്നണില്ല.അപ്പൊ ചെലപ്പൊ പത്തു പതിനൊന്നു മണിയാവും അതുവരെ ഇവിടെ നിക്കേണ്ടി വരും.ചെലപ്പം അത്രേം സമയായാ അളിയനെ ഉമ്മ വിടൂല ഇവിടെ കെടന്നിട്ടു നാളെ പോയാ മതീന്നു പറയും അങ്ങനെയെങ്ങാനും ഉമ്മ പറഞ്ഞാ ഞാന്‍ മൂഞ്ചും.
അല്ലെങ്കി അതു വേണ്ട അകത്തു കേറാം അളിയന്‍ വന്ന സ്ഥിതിക്കു ഇന്നത്തെ കളി ഗോവിന്ദ.ഓരെ രണ്ടാളേം ശല്ല്യപ്പെടുത്താണ്ടെ ചോറും ഉണ്ടു റൂമില്‍ കേറി വാണോം വിട്ടു കെടന്നൊറങ്ങാംഅതെ ഇപ്പം നടക്കൂ.പറ്റിയാല്‍നേരം വെളുത്തിട്ടാണെങ്കിലും അളിയന്‍ പോയിട്ടു ഒന്നെങ്കി ഒരു കളി എങ്കിലുംകളിക്കാം.എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടു നിന്നപ്പൊഅകത്തു ദീജ ഹനീഫാക്കു തൊട്ടുതലോടാനുള്ള സൗകര്യത്തിനു ഒരു കാലെടുത്തു കസേരയിലേക്കു കേറ്റി വെച്ചു.
അവന്‍ തൂങ്ങിക്കിടന്ന കന്തിനെ പിടിച്ചു ഞരടിക്കൊണ്ടു പാലു പിഴിയണ പോലെ പിടിച്ചു വലിച്ചു ‘ഹാ അങ്ങട്ടു വലിച്ചു പറിച്ചെടുക്കെടാ മൈരെ അതിലുമ്മലാണു ഇന്റെ കടി മുയുമനും ഇരിക്കണതു.ചെല നേരത്തു സഹിക്കാന്‍ പറ്റാതാവും.എടാ എന്തായാലും പെരീലു ഓരു രണ്ടാളും ഇല്ലല്ലൊ ഇന്ന്‌നി ഇജിപൊ ഇവിടെ കെടന്നിട്ടു അന്റെ അമ്മായുമ്മാന്റെ കടി തീര്‍ത്തിട്ടുപോയാമതി.’
‘ആയിക്കോട്ടെ ഇനിക്കു സമ്മതാണു അപ്പൊ അളിയന്‍ വരുമ്പൊ എന്തു പറയും ഉമ്മാ’
‘അതൊ അതോന്‍ വരട്ടെ ഇനി വന്നാത്തന്നെ ഉമ്മാന്റെ പൂറ്റിലു കളിക്കാന്‍ കിട്ടും ന്നറിയുമ്പൊ ഓന്‍ അടങ്ങി ഇരിക്കൊ.’
ഇതൊക്കെ കെട്ടു ആകെ കമ്പിയടിച്ചു നിന്ന റിയാസിനു പക്ഷെ അളിയന്‍ വന്നതു കൊണ്ടു എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി.മൈരനാണെങ്കി ഇന്നിനി പൊവൂല ഉമ്മാനെഓര്‍ത്തിട്ടു വേറെ വാണം പോലും വിടാതെ വന്നതാണു.ഇനിപ്പൊ എന്താ ചെയ്യാ.നേരെ കേറിച്ചെന്നാലൊ ഓരെ രണ്ടാളുടേം കള്ളത്തരം കണ്ടു പിടിച്ച പോലെ കാര്യങ്ങളു തൊടങ്ങിയാലൊ. എന്നോക്കെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടവന്‍ ഉമ്മറത്തേക്കു കേറി ചെറിയതായൊന്നു ചുമച്ചു.അപ്പോഴകത്തു ഉമ്മാന്റെ പറച്ചിലു കെട്ടു.
‘ഡാ വിടെടാ റിയാസ് വന്നു. ഡാ മൈരെ വിടാന്‍’
‘ഒന്നടങ്ങി നിക്കുമ്മാ .അളിയന്‍ വന്നോട്ടെ ഒരു കൊഴപ്പോല്ല്യ’
അതിനു മുന്നെ തന്നെ തന്നെ റിയാസ് അകത്തെക്കു കേറിച്ചെന്നു.അപ്പോള്‍
