ആരാണതു എന്നറിയാതെ ആകാംഷയോടെ സാജിത അവളെ നോക്കി.
‘എടീ സസ്‌പെന്‍സാക്കണില്ല അരാന്നറിയൊ ന്റെ കെട്ടിയോന്‍ ഹനീഫതന്നെ.’
‘ എടീ ‘
ഇടിക്കാനോങ്ങി വന്ന സാജിതയെ പൂണ്ടടക്കം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടു അവള്‍ പറഞ്ഞു
‘ഇനിക്കറിയാടീ ഇജന്നെ ഇന്റെ നാത്തൂനായിട്ടു വരുംന്നു.ഇന്റെ മനസ്സിലെ പൂതീം ഇജന്നെ വേണംന്നായിരുന്നു.അത്രക്കു വിശ്വാസോം ഇഷ്‌ടോം ആണെടി ഇനിക്കു അന്നെ.’
നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ സാജിത യാത്ര പറഞ്ഞു പോകുമ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സു വിങ്ങുകയായിരുന്നു ഇനിയും അധിക കാലം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുമോന്നു ചിന്തിച്ചിട്ടു.പക്ഷെ അടുത്താഴ്ച തന്നെ റസിയയും ഖദീജയും ബീരാനും കൂടി സാജിതയുടെ വീട്ടില്‍ പോയി പെണ്ണു ചോദിച്ചു സ്ര്തീധനത്തെപ്പറ്റി ഒന്നും വാശിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞപ്പൊ കല്ല്യാണത്തിനു സാജിതയുടെ വാപ്പ സമ്മതം മൂളി.ഇതറിഞ്ഞ റിയാസും സന്തോഷം കൊണ്ടു തുള്ളിച്ചാടി.അതിനിടയില്‍ റജീന സാജിതയെ ഒന്നു രണ്ടു വട്ടം വീട്ടിലേക്കു വിളിപ്പിച്ചു വാപ്പാനെക്കൊണ്ടു നല്ലപോലെകളിപ്പിച്ചുഅയിന്റെ കൂടെ അവളുടെ കുണ്ടീലും തുടക്കമിട്ടു.അതു പോലെ തന്നെ അവളെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടു പോയി ഹനീഫാക്കും കൊടുപ്പിച്ചു.എല്ലാം കൊണ്ടും ഖദീജയുടെ കുടുംബത്തിനു പറ്റിയ പെണ്ണായി മാറി സാജിത.കാര്യങ്ങളൊക്കെ റിയാസും അറിഞ്ഞെങ്കിലും ആദ്യം വിഷമം തോന്നിയെങ്കിലും വാപ്പാന്റേയും ഹനീഫ അളിയന്റേയും കാര്യങ്ങളു ഓര്‍ത്തപ്പൊ ഇതൊന്നും വിഷമമേയല്ലെന്നു തോന്നി.ഇനി താനായിട്ടു ഒരു പ്രശ്‌നത്തിനും പോണില്ല ന്റെ കെട്ടിയോളു വീട്ടിലുള്ളോരെ അനുസരിച്ചു നിന്നോളും എന്നും.ഇനിപ്പൊ കെട്ടിയോളില്ലെങ്കി ന്താ വേറെ മൂന്നു പൂറികള്‍ റെഡിയായി നിക്കല്ലെ എന്നു സമാധാനിച്ചു കൊണ്ടു അവനും കല്ല്യാണത്തിനു തയ്യാറെടുത്തു.ആറു മാസത്തിനുള്ളില്‍ അവരുടെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞു അപ്പോഴേക്കും അവന്‍ കോയമ്പത്തൂരിലെ എടപാടൊക്കെ തീര്‍ത്തിട്ടു നാട്ടില്‍ വന്നു കോയിക്കോട്ടങ്ങാടീലു വാപ്പാന്റെ പരിചയത്തില്‍ ലോറിയില്‍ കിളിയായും പിന്നെ മെയിന്‍ ഡ്രൈവറായും ജോലിക്കു കേറി.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ആദ്യ രാത്രിയില്‍ മണിയറയിലേക്കു കേറാന്‍ ചെന്ന റിയാസിനെ പിടിച്ചു നിറുത്തി കൊണ്ടു റസിയാ പറഞ്ഞു.
‘ഡാ ഇനി ഈ വീട്ടിലു ഇജു മാത്രെ ഓളെ സാമാനം കാണാന്‍ ബാക്കിള്ളൂ.കെട്ടിയോളാണെന്നു കരുതി ഓളെ സാമാനത്തിലു അടിച്ചൊഴിക്കരുതു.ഒരു ഒന്നുരണ്ടു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ടു മതി പ്രസവൊക്കെ’
‘അതുപ്പെന്തിനാ ഇത്താ.’
‘അല്ലെടാ അനക്കു കൊറെ കടൊക്കെ ഇല്ലെ അതൊക്കെ വീട്ടണ്ടെ .രണ്ടീസം കയിഞ്ഞാ ഓള്‍ക്കു ഒരു ബുക്കിങ്ങുണ്ടു’
‘ങ്ങെ അപ്പോഴേക്കും ഓള്‍ക്കും ഇങ്ങളു ബുക്കിങ്ങും തൊടങ്ങിയൊ.’
The Author
