ഈ റജീന ന്റെ മോളു.ഓളു ഞങ്ങളതു കണ്ടയിനു കണക്കില്ല ല്ലേടീ.’
‘ഊം’ ന്നു റജീന മൂളി.
‘പിന്നെന്തിനാണു ന്റെ മുത്തു കരയണതു. ഓളോടു ചോദിച്ചാല്‍ പോരായിരുന്നൊ ഇതൊക്കെ.ഞങ്ങളു തമ്മിലു കളിക്കണതു ഓളു കണ്ടു കണ്ടു മടുത്തതാണു ഓളു.ഞങ്ങള്‍ ഒരിക്കലും വാതിലു കുറ്റി ഇട്ടു കൊണ്ടു കളിക്കൂല അതോള്‍ക്കു നന്നായി അറിയാം.പിന്നെ ഇതൊക്കെ കുട്ടിയോളു കണ്ടൂന്നു വെച്ചിട്ടു ഭൂമി ഒന്നും ഇടിഞ്ഞു വീഴൂല.ഈ ദീജാന്റെ വീട്ടിലു ആര്‍ക്കും ആരേം പേടിക്കണ്ട ഇജ്ജു ഇന്റെ സൊന്തം മോളാണു.ഒക്കെ വിശദായിട്ടു അന്റെ കൂട്ടുകാരീന്റെ അടുത്തു ചോയിച്ചാല്‍ മതി പറഞ്ഞു തരും.’
ഖദീജ അവളെ തന്റെ ശരീരത്തിലേക്കു അടുപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ടു നെറുകയില്‍ വാത്സല്ല്യത്തോടെ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു.ഇതൊക്കെ കണ്ടു കൊണ്ടു നിന്ന ബീരാന്‍മേശയിലേക്കു ചാരി നിന്നു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
‘മോളെ സാജിതാ ഈ പറഞ്ഞതൊക്കെ വെറുതെ അല്ല ഇജ്‌ജൊന്നു കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട.ആരും ഒന്നും പറയൂല .നിങ്ങളു രണ്ടും വന്നു ഒളിഞ്ഞു നോക്കിയതു കൊണ്ടു ഞങ്ങക്കൊരു കൊഴപ്പോമില്ല.നീയ്യു പേടിക്കണ്ട ഞങ്ങളില്ലെ അന്റെ കൂടെ’
‘ഇക്കാ നിങ്ങളു അങ്ങട്ടു മാറി നിക്കാതെ ദാ ഇവിടെ വന്നിരിക്കു ഓളുക്കൊരു ധൈര്യം വന്നോട്ടെ’ ബീരാനും കൂടി അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പൊ സാജിതയുടെ മനസ്സു തണുത്തു. ബീരാനു ഇരിക്കാന്‍ അവള്‍ അല്‍പ്പം നീങ്ങിക്കൊടുത്തു.
ഖദീജയുടേയുംബീരാന്റേയും നടുവിലായി തലയും കുനിച്ചു കണ്ണുനീരൊക്കെ തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണു സാമാനത്തിന്റെ ഉള്ളിലു കേറി ഇരിക്കണ സാധനം എങ്ങനെ ഊരി എടുക്കുമെന്നതിനെ പറ്റി ഓര്‍ത്തതു പടച്ചോനെ ഇനി കീറി സ്റ്റിച്ചിടേണ്ടി വരുമൊ.പിന്നെ നാട്ടാരൊക്കെ അറിയൂല്ലെ.അതിനെ പറ്റി ഓര്‍ത്തപ്പൊ സാജിതയുടെ ഉള്ളം നടുങ്ങി.അവള്‍ വളരെ ദയനീയതയോടെ റജീനാന്റെ മുത്തു നോക്കി.അവളുടെ മുഭാവം കണ്ട റജീനക്കു പാവം തോന്നി പറഞ്ഞു.
‘ഉമ്മാ ഇങ്ങളു ചീത്ത പറയും എന്നൊരു പേടി ഇണ്ടായിരുന്നു ഓള്‍ക്കു.എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നറിയാതെ അവളു ആകെ വെഷമിച്ചാണു നിന്നതു അയിന്റെടേലു വേറെ ഒരു പ്രശ്‌നം ഇണ്ടായി.അതാ ഇപ്പഴത്തെ പ്രശ്‌നം.ബാക്കിള്ള ഓളുടെ പേടി ഒക്കെ മാറി.’
സംഭവം എന്തൊ ഉണ്ടെന്നു ഖദീജക്കും ബീരാനും അറിയാമായിരുന്നു.അല്ലാതെ ഇത്രേം കരയൂല ‘എന്താ പറ്റീതു പറ കേക്കട്ടെ’ ‘അതുമ്മാ അതു’
