“എന്ന് വച്ചാല്‍ ഏതു ആണും എന്റെ വരുതിയില്‍ നില്‍ക്കും എന്നര്‍ത്ഥം.. ശങ്കരനും,വേലായുധനുമെല്ലാം എന്റെ ആജ്ഞകള്‍ അനുസരിക്കുന്നതും ഇവിടത്തെ ഏതു കര്‍മ്മത്തിനും സമയം തെറ്റാതെ എത്തുന്നതുമെല്ലാം ആ ആജ്ഞാ ശക്തിയുള്ളതു കൊണ്ടാണ്.. അത് കൊണ്ട് അവര്‍ ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അങ്ങാടിപ്പാട്ടാക്കുകയുമില്ല… ആമിനയ്ക്കും അവരെ വിശ്വസിക്കാം..”
അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ആമിനയ്ക്കും ഒരു സമാധാനമായി…
“ഞാനും അത് ചിന്തിച്ചിരുന്നു തമ്പുരാട്ടി,, ഇവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങള്‍ അവര്‍ പുറത്ത് പറയില്ലേ എന്ന്…”
തമ്പുരാട്ടി അന്നേരം ചിരിച്ചു..
“ഇനിയെന്താ മോളൂട്ടിക്ക്‌ അറിയാനുള്ളത്…??”
“ഇനിയോന്നുല്ലാ…”
“അങ്ങനെയാണെങ്കി മോളൂട്ടി ടെ ഈ കര്‍മ്മം ആദ്യം പൂര്‍ത്തിയാക്കുവാ..”
അവര്‍ ഉരുകി ഒലിക്കുന്ന സ്വന്തം അപ്പച്ചട്ടി നോക്കിയാണത് പറഞ്ഞത്…
ആമിന വീണ്ടും തമ്പുരാട്ടിയുടെ കവയ്ക്കിടയിലെക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.. വേവുന്ന അപ്പച്ചട്ടിയിലെക്ക് തന്റെ അരമാര്‍ന്ന നാവമര്‍ത്തി…
