ദിവസങ്ങൾ അങ്ങനെ കടന്നു ഞായർ കഴിഞ്ഞു ബുധനായി, സിന്ധുവിന്റെ മനസിൽ അന്നത്തെ രാത്രിയിലെ അനുഭവം വല്ലാത്ത ഭാരമായി നിന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും അതിനെ പറ്റി അപ്പുവിനോട് സംസാരിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചു. അന്നത്തെ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു കിടക്കാൻ പോയ അപ്പുവിനെ അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വിളിച്ചു.
സിന്ധു: അപ്പൂ മോനിങ് വന്നേ..
അപ്പു മുറിയിൽ കയറി അമ്മയുടെ അടുത്തായി പായിൽ ഇരുന്നു.
സിന്ധു: മോനെന്തെങ്കിലും അമ്മയിൽ നിന്നും ഒളിക്കുന്നുണ്ടോ?
അപ്പു: ‘അമ്മ എന്താ ഉദ്ദേശിച്ചെ എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല. ഉള്ളിൽ ഒരു ചെറു ഭയം അവനെ അലട്ടി.
സിന്ധു: ഞാനധികം വളച്ചു കെട്ടില്ലാതെ ചോദിക്കുവാ.. മോന് അമ്മോടെന്തെലും പ്രത്യേക ഇഷ്ടം ഉണ്ടോ?
അപ്പുവിന്റെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു. ‘അമ്മ എന്താണാവോ ഇങ്ങനൊക്കെ ചോദിക്കുന്നെ, പണി വല്ലോം പാളിയോ?
അപ്പു: എന്താ അമ്മെ ഇങ്ങനൊക്കെ .. എനിക്ക് അമ്മേയെ ഇഷ്ടാണ്.. എന്തെ… അവനതു പറയുമ്പോൾ വിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അതിൽ കൂടുതൽ സഹിക്കാൻ അവൾക്കു പറ്റുമായിരുന്നില്ല… അവൾ തുറന്നടിച്ചു..
സിന്ധു: അപ്പു.. നീ അധികം തിരിഞ്ഞു കളിക്കണ്ടാ…ഈ കഴിഞ്ഞ ശനി ആഴ്ച നീ കാണിച്ചത് ഞാൻ കണ്ടതാ.. അമ്മേന്റെ അടുത്താനോ അങ്ങനൊക്കെ കാണിക്കുന്നേ.. നീ ഇതൊക്കെ എവിടെന്നു പഠിച്ചേ?
അപ്പു ആകെ ടെൻഷൻ ആയി തന്റെ കള്ളികളെല്ലാം വെളിച്ചത്തായി, ഇനി എന്ത് എന്നാലോചിച്ചു അവനു ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല… അപ്പു കരയാൻ തുടങ്ങി.
അപ്പു: അത് അമ്മെ… എനിക്കെന്തോ അപ്പൊ….എനിക്കിഷ്ടാ അമ്മയെ…
അവനെന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി…
തന്റെ മുന്നിൽ കിടന്നു കരയുന്ന അപ്പുവിനെ കണ്ടു സിന്ധുവിന് വിഷമം ആയി..
സിന്ധു: അയ്യേ കരയാ… ‘അമ്മ ചോദിച്ചതല്ലേ.. മോൻ അന്നു കാണിച്ചതൊക്കെ വലുതായിട്ടു മോന്റെ ഭാര്യെനെ ചെയ്യേണ്ടതല്ലേ, ഇപ്പൊ അച്ഛനും അമ്മേം അതല്ലേ ചെയ്യുന്നെ.
അപ്പു: അതൊന്നും എനിക്കറീലാ.. എനിക്കമ്മേനെ ഇഷ്ടാണ്..
