എല്ലാം ഒരുമിച്ചാണ് കഴിപ്പും കിടപ്പും ഉറക്കവുമെല്ലാം …
ആരുമടുത്തില്ലെന്നുറപ്പാണെങ്കിൽ
എടാ പോടാ ബന്ധമാണ്!.
“അതൊരു പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെയാ ആനി;കുറച്ച് കമ്പ്യൂട്ടറ് പറഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ വിളിച്ചതാ” അച്ചൻ ആനിയുടെ കയ്യിലൊന്ന് തഴുകി ഗ്ളാസ് വാങ്ങി കുടിച്ചു.
“ങാ.. അല്ലെങ്കിലും അച്ചന് പാവപ്പെട്ട വീടുകളെ ഭയങ്കര ഇഷ്ടം ആണല്ലോ!.
പക്ഷെ പെണ്ണത്ര പാവമൊന്നുമല്ലല്ലോടാ അച്ച..” ആനി കസേരയിലിരുന്ന് മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞ് താടിയിൽ കൈയ്യുന്നി അച്ചനെ നോക്കി ആക്കിച്ചിരിച്ചു.
“അമ്മ ഒരു പാവമാ… ആനീ.. അപ്പൻ കുടിച്ച് നടക്കുവാ.. അങ്ങനെ ഒരു സഹതാപത്തിന്റെ പുറത്ത് ഓരോന്ന് ചെയ്യണതാ” അച്ചൻ നാൻസിയെയും അലോഷിയെയുമൊക്കെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
“അതച്ചൻ എന്ത് വേണേലും ചെയ്തോ..
പിന്നെ പതിവു പോലെ അവസാനം ബാലഭവനിൽ തന്നെ, രക്ഷിക്കണേന്ന് പറഞ്ഞ് വരൂന്നറിയാം” ആനി ആക്കിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കുപ്പി അടച്ചു വെച്ചു. ഒരു പെഗ്ഗിൽ കൂടിയാൽ രണ്ടാളും പ്രശ്നമാവുമെന്ന് ആനിക്കറിയാം.
““എന്നാ ചെയ്യാനാ ആനീ…,
ഈ പെമ്പിള്ളാരൊക്കെ എന്നെ കാണുമ്പോ കൊഞ്ചിക്കോണ്ട് വരും…ഞാനങ്ങ് ശ്യംഗരിച്ചും പോവും…പിന്നെ…..!”
“ഈ .. ചെറിയ പിള്ളാരെയൊക്കയങ്ങ് ഒഴിവാക്കിക്കൂടെഅച്ചാ.. ഈ ഞാനൊക്കെ ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോൾ”
ആനി ടേബിളിന്റെ അടിയിൽ കൂടി
അച്ചന്റെ കാൽപാദത്തിൽ വിരലോടിച്ചു..
മെല്ലെ മുട്ടുകാലിൽ വരെ രോമക്കാട്ടിലൂടെ
ആ പതുപതുത്ത പാദം കൊണ്ട് തഴുകി.
“നിന്നെ മാത്രം മതി ആനീ.. എനിക്ക് പക്ഷെ..എന്നും ബാലഭവനിൽ വരാമ്പറ്റ്വോ”
അച്ചൻ കൈ നീട്ടി ആനിയുടെ നീണ്ട
വിരലുകളിൽ തൊട്ട് തലോടി.
ആനി ഒന്ന് ചാരിയിരുന്ന് തന്റെ പട്ടുപാദം കൊണ്ട് അച്ചന്റെ മുട്ടിന്മേലെ തുടയിലേക്ക്
വിരലോടിച്ചു ചെന്നു.
ആനിയുടെ ഉള്ളം കൈയ്യിൽ ചൊറിഞ്ഞ് അച്ചനും ആ ഇളം ചുവപ്പുള്ള വിരലുകളെ പിടിച്ചു തടവി തടവി കൈമുട്ട് വരെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തഴുകി. ആ സമയം
