കൃഷ്ണമോഹനം – 4

.
അരൂപാസുരനുമായി യുദ്ധത്തിനു പുറപ്പെട്ട ദുശ്ശാസനൻ, രണ്ടു വർഷത്തെ ഘോര യുദ്ധത്തിനൊടുവിൽ അരൂപനെ വധിച്ച് വിജയ(ശീലാളിതനായി തല ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് തിരികെയെത്തിയപ്പോൾ ആദ്യം കയറിച്ചെന്നത് (പഥമ പത്നി സുശീലാവതിയുടെ അന്ത:പുരത്തിലേക്കായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സപത്നിയും ദുശ്ശാസനന്റെ ദുഷ്(പവൃത്തികളെ ഇഷ്ടപ്പെടുകയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന (കീഡാവതി അഥവാ ലീലാവതിയുടെ സമീപത്തേക്കായിരുന്നു. അന്ന് കിടപ്പറ വാതിൽ പോലും ചാരാനുള്ള ക്ഷമയും അനുവാദവും തരാതെ രണ്ടു വർഷക്കാലത്തെ രതിയുടെ മൃഗതൃഷ്ണ ,ഒരു സിംഹം തന്റെ ഇണയെ (പാപിക്കുന്ന വീറും (കൗര്യവും ആവാഹിച്ച് (കീഡാവതിയുമായി വേഴ്ച നടത്തിയത് മൂന്ന് ദിവസം അഹോരാ(തമായിരുന്നു. ആ മൂന്ന് ദിവസങ്ങളിൽ രതിയുടെ അനന്തവിഹായസ്സിൽ ഒരു അപ്പൂപ്പൻ താടി പോലെ പറന്നു നടക്കുകയായിരുന്നു, വിശപ്പും ദാഹവുമറിയാതെ ദിവസങ്ങൾ കൊഴിയുന്നതറിയാതെ.
.
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കഥാസന്ദർഭങ്ങൾ ലീലാവതിയുടെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. അവൾ ദുശ്ശാസന പത്നിയായ (കീ ഡാവതിയെന്ന അസുര സുന്ദരിയായി മാറുകയായി. അവളുടെ വിരഹത്തിന് സമാപ്തി കുറിച്ച ദുശ്ശാസനാഗമനത്തിൽ മിഴികളിൽ നിന്നൊഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ തന്റെ മാറിടം നനക്കുന്നത് മോഹൻ അറിഞ്ഞു. അയാൾ താടിയിൽ പിടിച്ച് താമരപ്പൂ പോലുള്ള അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി ആ തുളുമ്പുന്ന മിഴികളിലും വിറകൊള്ളുന്ന ചൊടികളിലേക്കും നോക്കി –
“എന്റെ ദുശ്ശാസനാ ”
(പണയ പരവശയായ ,വികാരവിവശയായ (കീഡാവതി വിളിച്ചു
” (പിയ (കീഡാവതീ ”
അയാളുടെ വിളിയിൽ അവൾ ലോകം മറന്ന് ഒരു നിമിഷം നിന്നുപോയി. ദുശ്ശാസനൻ മുഖം താഴ്ത്തി അവളുടെ വിറകൊള്ളുന്ന ചെഞ്ചൊടികളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ച് ആ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ വായ്ക്കുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി മെലെ ചവച്ചു. അനുസരണയുള്ള ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ അവൾ ചേർന്നു നിന്ന് തന്റെ ചുണ്ടുകൾ (പിയതമന്റെ വായിലേക്ക് ആവുന്നിടത്തോളം വിട്ടുകൊടുത്തു.