ഇത്രേം നേരം മാറി ഇരുന്ന നുണയൻ ഒച്ച ഇട്ടു.
“അവനിപ്പോ വീട്ടിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങണുണ്ടാവും…. വിളിച്ചു ചോദിച്ചാൽ ചിലപ്പോ നീ ആരാണെന്നു ചോദിക്കും,…ബെസ്റ്റ് മുതലിനെയും കൊണ്ടാ നീ ഇന്നലെ പോയത്…”
എല്ലാം കേട്ടു അണ്ടിപോയ അണ്ണാനെ പോലെ താടിക്കും കൊടുത്തിരിക്കാനെ എനിക് പറ്റിയുള്ളൂ.
“മൈര് ഇതൊക്കെ ആഹ് സ്റ്റാറ്റസ് ഉണ്ടാക്കി പറപ്പിക്കുന്ന ഊളന്മാരു അറിയുന്നുണ്ടോ ആവോ…”
എന്നെയും നോക്കി ഇരുന്ന അർജ്‌ജുൻ ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു, അവന്റെ വെടല ചിരി കാണുമ്പോൾ അറിയാം എന്തോ വലിയ ആപത്തു എന്നെ കാത്തു ഇരിപ്പുണ്ടെന്നു, ഞാൻ അതേ ഭാവത്തോടെ നുണയനെ നോക്കി, അവനും ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് എന്നെ നോക്കി നിന്നു.
“കാര്യം പറയെടാ നാറി…നിന്നു തൊലിക്കാതെ…”
“ഈ കാര്യം പറയാനുള്ളതല്ല മോനൂസെ കാണിക്കാൻ ഉള്ളതല്ലേ….”
പറഞ്ഞിട്ട് അവൻ ഫോൺ എടുത്തു കുറച്ചു തോണ്ടിയിട്ട് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി കാണിച്ചു,.
“പ്രിയമോടിതു ഞാൻ കരതാരിൽ കരുതിയെരിയും മരുഭൂവിൽ പല പാതകൾ താണ്ടുകയല്ലേ… മെല്ലെ മെല്ലെ……….
ഒരു കാറ്റിലുമായ് കലരാതെ… ഒരു വീർപ്പിലുമാർത്തുലയാതെ….
കരളേ കുളിരായ കിനാവേ…. നോവേ… തേനേ…”
“ഇതെന്ത് അണ്ടി…!!!
മൈര്… ആഹ് പാട്ടിന്റെ കൂടെ എന്റെ കുറെ ഊമ്പിയ ഫോട്ടോസും സ്ലൈഡ് ഷോ പോലെ ഓടിച്ചു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു,…. ലാസ്റ് തൂമഞ്ഞേ മായല്ലേ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ദേ ഇടികൊണ്ടു ചളുങ്ങിയ മൂക്കും പഴുത്തു ചുവന്ന കണ്ണുമായി കഴുത്തിൽ മാലയുമിട്ട് കെട്ടും കഴിഞ്ഞു നിക്കുന്നു.
“ആരാടാ ഈ അവരാതമൊക്കെ പടച്ചു വിട്ടത്…”
“ഇവിടുള്ള ഏതോ ചാവാലി പിള്ളേരാ…”
“ഇന്നലെ രാത്രി കള്ളും മോന്തിപ്പോയ നിന്നെ പിന്നെ ഞങ്ങള് കാണുന്നത് ഉച്ചക്ക് ഈ പരുവത്തിലാ…പിന്നെ നാട് മുഴുവൻ കറങ്ങി നടക്കുന്ന ആഹ് സ്റ്റാറ്റസും… പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് പൊളിയില്ലേ…ഇന്ന് വരെ ഒരു ലൈൻ പോലും നിനക്കുണ്ടെന്നു നീ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല ആഹ് നീ ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ആരോടും പറയാതെ ഒളിച്ചോടി കല്യാണം കഴിച്ചെന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് പിന്നെ എന്ത് തോന്നും…”
എന്റെ തലയിൽ അവസാനത്തെ ആണിയും കൂടി തറച്ച ആഹ് ഊള സ്റ്റാറ്റസ് കണ്ടതോടെ ഇന്നത്തെക്കുള്ള വയറു നിറഞ്ഞു,…
