‘വേണ്ട വേണ്ട നീയവിടിരുന്നു സാവധാനം കഴിച്ചിട്ടെണീറ്റാല്‍ മതി കാരണം ഇന്നു പണിയില്ല’
‘ഇല്ലേ അതെന്താ’
‘ഓഹ് എന്തൊ പറയാനാടാ ആ വീട്ടുകാര്‍ക്കൊരു മരിപ്പുണ്ടത്രെ രാവിലെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.’
‘ആ നീയിരിക്കെടാ.’
രാമനും കുമാരനും കൂടി ഉമ്മറത്തിരുന്നു വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ രമണി ഇന്ദുവിനെ വിളിച്ചോണ്ടു അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു.
‘എടി ഇന്നവനു പണിയില്ല’
‘ആ ഇല്ല രാമന്‍ മാമന്‍ അച്ചനോടു പറയുന്നതു ഞാനും കേട്ടതല്ലെ അതിനിപ്പൊ എന്താ’
‘എടി അച്ചനെ ഒറ്റക്കു കിട്ടുന്നതല്ലെ നീയൊന്നുവെറുതെ ഇളക്കി നോക്കു.’
‘ഒറ്റക്കൊ അപ്പൊ നിങ്ങളൊ വല്ല്യമ്മെ’
‘എടി ഞാന്‍ മാറിത്തരാം പഞ്ചായത്തിലു പോണമെന്നും അതിനു ശേഷം വാവാച്ചീടെ വീട്ടിലും കേറീട്ടു വൈകിട്ടു വരാമെന്നു പറഞ്ഞു പോകാം.’
‘അപ്പൊ ഞാനൊ തള്ളെ’
‘എടി മൈരെ നീ ജോലിക്കു പോയിട്ടു എന്തെങ്കിലും കാരണം പറഞ്ഞു കൊണ്ടു തിരിച്ചു പോന്നാല്‍ പോരെ.നീയും കൂടി പോയാലല്ലെ കുഞ്ഞാറ്റയെ അശാന്‍ പള്ളിക്കൂടത്തില്‍ കൊണ്ടു വിടാന്‍ പറ്റൂ.’
തള്ളേ പ്രശ്‌നാവുമൊ എനിക്കൊരു പേടി
‘നീയൊന്നു കൊണ്ടും പേടിക്കണ്ട.അങ്ങനെ അവന്‍ ചാടിക്കേറി ഒന്നും ചെയ്യില്ല .ജയിലില്‍ പോയി ഒരു പാടു മനസ്സിനു നിയന്ത്രണം വന്നിട്ടുണ്ടവനു.നീ ധൈര്യമായിട്ടു പോരെ.’
‘എന്നാലും എനിക്കൊരു പേടി ഉണ്ടു കേട്ടൊ വല്ല്യമ്മെ ഞാനെങ്ങാനും ചത്താ നിങ്ങളെ പ്രേതമായിട്ടു വന്നു കൊല്ലും ഞാന്‍ പറഞ്ഞെക്കാം’
‘നീ പ്രേതമൊന്നും ആവണ്ട അങ്ങനൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല .എങ്കി നീ പോയി കുളിച്ചൊരുങ്ങി നല്ല സാരിയൊക്കെ ഉടുത്തു പൊക്കൊ ഒമ്പതു മണിക്കു നിനക്കു പോകണ്ടെ ,ഞാന്‍ പത്തു മണിയാകുമ്പൊ
The Author
