” അപ്പോ…. അവനിത്.. മനപ്പൂർവം ആയിരുന്നോ..?”
തല്ക്കാലത്തേക്ക് എങ്കിലും വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി കിരന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ സതിക്ക് ധൈര്യം ഇല്ലായിരുന്നു..
” എന്നാലും… ഈ പ്രായത്തിൽ…. ഈ ചെക്കന് ഇത്രേം വലിയ…..”
ഓർത്തിട്ട് തന്നെ സതിക്ക് കലശലായ നാണക്കേട്…..
” ശ്ശേ… ഒന്ന് കാണാൻ… കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ…? കാണണമായിരുന്നു… ! ”
ഒരിക്കലും ഇല്ലാത്ത വണ്ണം… മോഹം… കൊതി…
” ഈ ഇരുപത്തി മൂന്നാം വയസ്സിലും… അതിന്റെ രൂപം സങ്കല്പത്തിൽ അല്ലാതെ…. നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ല… !”.
സതിയുടെ മനസ്സിൽ… കൊതിയും ആകാംക്ഷയും അതിന്റെ പാരമ്യത്തിൽ…
” നല്ലൊരു ചാൻസായിരുന്നു… വെറുതെയെങ്കിലും… ഒരബദ്ധം പറ്റിയതാ എന്ന വ്യാജേന…. അറിയാതെ തട്ടി അതിന്റെ മുഴുപ്പ് അറിയാമായിരുന്നു… ഒരു സോറിയിൽ എല്ലാം തീർന്നേനെ….”
സതിക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റ ബോധം..
” മനപ്പൂർവമായായിരിക്കും… അവൻ എന്നെ മടിയിൽ കിടത്തിയത്…. എന്നിട്ടും അത് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഞാൻ ഒരു മണ്ടിയാണെന്ന് അവൻ കരുതിയിട്ടുണ്ടാവും… വെള്ളിത്താലത്തിൽ കൊണ്ടു തന്നിട്ട് തട്ടിയകറ്റിയത് പോലെയായി….”
