ശിവൻ ചായക്കടയിൽ ചെന്ന് ഒരു ചായ പറഞ്ഞു…
” ഇങ്ങളെ കൊറേ ആയല്ലോ കണ്ടിട്ട്… ” ശിവനെ കണ്ട മാത്രയിൽ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ പയ്യൻ ചോദിച്ചു…
” ഇവിടേക്ക് ഒന്നും ഇറങ്ങാണ്ട് ഇരുന്നിട്ട് എന്താ കാര്യം ശിവട്ടാ… ”
ഫിലിപ്പോസിന്റെ നാവ് രേഷ്മയെ പലതവണ ചിത്രവധം ചെയ്തിട്ടുള്ള കാര്യം ശിവന് അറിയാമായിരുന്നു…
അയാൾക്ക് പുറമെ മറ്റു പലരും അത് കേട്ട് രസിക്കാൻ മാത്രം ഇവിടെ വരുന്നുണ്ട് എന്ന കാര്യവും ശിവൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു….
പക്ഷെ ആ സമയത്ത് അവരോട് ഒരു കാർക്കശ്യത്തിന് നിൽക്കാൻ ശിവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല… അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞു മാറി…
” കുറച്ച് നാൾ മാറി നിൽക്കാൻ തോന്നി… അത്രേ ഉള്ളു…” ശിവൻ ചായ എടുത്ത് പതിവ് പോലെ തൊട്ടടുത്തുള്ള ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കടയിൽ പോയി….
” ഉണ്ണിയേട്ടാ… എന്തൊക്കെ ഇണ്ട് വിശേഷം… ”
ശിവനെ കണ്ട മാത്രയിൽ ആ വൃദ്ധന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രതീക്ഷയോടെ തുറന്നു…
അയാൾ വല്ലാതെ അവശൻ ആയിരിക്കുന്നു… ശരീരം വല്ലാതെ ശോഷിച്ചു തുടങ്ങി… ആരോഗ്യം നന്നേ ഇല്ലാതായ പോലെ തോന്നും കാഴ്ച്ചയിൽ…
ശിവൻ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ അടുത്തേക്ക് അടുത്തു…
” ഇതെന്ത് കോലാണ് … നിങ്ങള് വീട്ടിൽ ഒന്നും കഴിക്കണില്ലേ…”
ശിവൻ അയാളെ പുണർന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു…
” പോടാ അത് ഞാൻ നിന്നോടാ ചോദിക്കണ്ടേ… ആകെ കോലം കേട്ടല്ലോ നീ… ”
ശിവൻ പുറത്തെക്ക് നോക്കി
” ഏയ് ഇല്ലാന്നേ… ഇതൊക്കെ വീട്ടിൽ ചുമ്മാ ചടഞ്ഞു കൂടി ഇരുന്നതിന്റെ ആണ്… ”
ശിവൻ തന്റെ ചായ മോന്തിക്കൊണ്ട് അവിടെയുള്ള ഒരു ചെറിയ സ്റ്റൂളിൽ ഇരുന്നു….
അൽപ്പനേരം അവർ ഇരുവരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…
രേഷ്മയെ കുറിച്ച് ചോദിക്കാൻ രണ്ട് പേർക്കും പരസ്പരം ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നി…
അത് അവർ ഇരുവരെയും വേദനിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ് എന്ന് അവർക്കും നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു…
അവസാനം ഉണ്ണിയേട്ടൻ തന്നെ പറഞ്ഞു…
” പോട്ടെ ശിവാ… രേഷ്മക്കുട്ടി എല്ലാം മറന്ന് നമ്മളൊക്കെ വിചാരിച്ചതിലും നല്ല ഒരു നിലേല് എത്തും… ”
ശിവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല…
” നീയും അവളും ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കാണ്ടായപ്പോ ഞാൻ പകുതി ചത്തു… ”
” അവളെ കാണാറുണ്ടോ ഉണ്ണിയേട്ടാ നിങ്ങള്….”
ശിവൻ ഒരു സമാധാനത്തിനെന്നോണം ചോദിച്ചു…
” ഇല്ല … ഞാൻ ഇവിടെ വരുമ്പോ ഇപ്പൊ ആരും ശരിക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാറ് പോലും ഇല്ല… വെറുതെ ഇവിടെ വരെ വരും… തിരിച്ചു പോവും
പിന്നെ കട തുറന്നാൽ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് ഒരേ ഇരിപ്പാ ഇവിടെ… ”
ശിവൻ ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് ഗ്ലാസ്സ് ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കടയിൽ തന്നെ വച്ചു…
അപ്പോഴാണ് ശിവൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്… അകലെ നിന്നും ഒരു പെണ്കുട്ടി നടന്നു വരുന്നുണ്ട്…
The Author
