തൊട്ടാൽ ചോര തെറിക്കും. ചന്തികൾ അമ്മച്ചിയുടെ അത്രയും വരില്ലേങ്കിലും നല്ല വിരിഞ്ഞതാണു. നടക്കുമെമ്പാൾ രണ്ടു ചന്തികളും ഒരു പ്രത്യേക താളത്തിൽ കിടന്നു അടിക്കുന്നതു കണ്ടാൽ തന്നെ വെള്ള പോകും. ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലൊചിച്ചു
ഇരിക്കുമ്പൊൾ താഴെ നിന്നും അപ്പച്ചന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു മിനൽ പാഞ്ഞു. അപ്പച്ചൻ എത്തി, ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് അപ്രകടമാണു.
ഞാൻ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ചെന്നു നിന്നതോ അപ്പച്ചന്റെ മുൻപിൽ. അപ്പച്ചൻ ഊണു കഴിക്കുകയയിരുന്നു.
“നീ കഴിച്ചൊ മാണിച്ചാ…” അപ്പച്ചൻ മാത്രമേ എന്നെ മാണിച്ചൻ എന്നു വിളിക്കുകയുള്ളൂ.
“ഇല്ലപ്പച്ചാ…ഞാൻ അതിനായിട്ടാ വന്നതു…’ ഞാൻ ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു. അപ്പച്ചന്റെ അടുത്തു തന്നെ ഞാൻ ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ടു അതിൽ ഇരുന്നു.
“പരീക്ഷ ഒക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു മോനെ.റിസൽറ്റ എന്നത്തേക്കു കാണും?..”
“ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ വരും അപ്പച്ചാ…നല്ലതു പോലെ എഴുതീട്ടുണ്ട്.” ഈ സ്നേഹം ഒക്കെ കൂറച്ചു കഴിയുമ്പൊൾ തല്ലും വഴക്കും ആയി തീരും. എന്നു ഓർത്തപ്പോൾ കഴിക്കിന്നതു ഒന്നും
“അതിനുള്ളിൽ തന്നെ ആലീസിന്റെ വിലിച്ചു ചൊല്ലല്ലും മനസ്സമ്മതവും നടത്തണം, പിന്നെ നീ എവിടെയെങ്കിലും ജോലി കിട്ടി പോകുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ അവളുടെ കല്യാണവും ”
“അല്ല മോനെ നിനക്കു ജോലിക്കു പോകണമെന്നുണ്ടോ?..അപ്പച്ചനെ സഹയിച്ച് ഇവിടെ തന്നെ അങ്ങു കൂടിയാൽ പോരെ?..”
“ഇതാ ഇപ്പൊ ശരിയായേ.ചെറുക്കനെ കാൾ ചെലവക്കി പടിപ്പിച്ചത് റബ്ബർ വെട്ടിക്കനാണോ..? അമ്മച്ചി എനിക്കു സപ്പോർട്ടുമായി വന്നു.
“ഇല്ലടീ.ഞാൻ ഇവന്റെ മനസിൽ ഇരുപ്പു ഒന്നറിയാൻ വേണ്ടി ചോതിച്ചതല്ലെ..നീ പോയ്ക്കൊ മോനെ.നീയെങ്കിലും ഈ ഓണം കോ മൂലയിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട് അപ്പച്ചൻ കഴിച്ച് എണീറ്റു.
ഞാനും പതുക്കെ എണീറ്റു.അവളെ ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ…“ആലീസ് എന്തിയേ അമ്മച്ചി?
“.അവൾ മുഖത്തു എന്തൊക്കെയോ പുരട്ടി സൗന്ദര്യം കൂട്ടി കൊണ്ടിരിക്കുകയാ. ചെറുക്കൻ വന്നു കണ്ടിഷ്ട്ടപ്പെടാനുള്ളതല്ലെ”
