“ഓ.സാർ വന്നോ.ഞാൻ വിചാരിച്ചു. ഇന്ന് ഓഫീസിൽ പോണില്ലാന..” അവൾ എന്നെയും കാത്ത് ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
“ഒറ്റയ്ക്കക്കിവിടിരുന്ന എന്ത് ചെയ്യാനാ..നീയും കൂടുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ലീവെടുക്കാമായിരുന്നു .“ ഞാനും അവളോടൊപ്പം ബ്രേക്ഫാസ്റ്റിന് ഇരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പരുങ്ങൽ ശ്രദ്ധിച്ചത്. അപ്പോൾ ഇവൾ സമാർട്ടായി അഭിനയിക്കുകയാണ്. ഇന്നലത്തെ കാര്യത്തിൽ കുറച്ച് പരുങ്ങൽ ഉണ്ട്. ഇപ്പോഴും അവൾക്ക് താൻ എല്ലാം കണ്ട കാണുമോ എന്ന ഒരു സംശയം ഉണ്ട്. എന്നാൽ അത് ഉറപ്പിക്കാനും വയ്യ. ഓ.വരട്ടെ.എവിടം വെരെ പോകൂം എന്ന് നോക്കട്ടെ. ഇനി ഒരുത്തിയെ കൂടെ കാണാനുണ്ട്.
“എന്തായിത്…ഒന്നും കഴിക്കാൻ ഇല്ലല്ലോ? രാവിലത്തെ ഒരു ചായയും ബാക്കിയുണ്ടല്ലോ..? ഞാൻ രണ്ടാം പ്രതിയെ തിരഞ്ഞു. അവളും എന്റെ മോളെ പോലെയാണ്. ഓഫീസിലെ ഷഫീക്സ് ശരിയാക്കി തന്ന ഒരു ജോലിക്കാരിയാണ് പേർ മീര ഫെബിനെക്കാളും 2 വയസ് മുപ്പ് കാണും. ആരും ഇല്ലാത്തവളായത് കൊണ്ട് ഞാൻ സ്വന്തം മകളേ പോലെയാണ് നോക്കിയിരുന്നത്. മുൻപ് നിന്നിരുന്ന തള്ള സുഖമില്ലാ ഇനി ഒന്നിന്നും ആവില്ലാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കണക്ക് തീർത്ത് പറഞ്ഞ് വിട്ടു. തള്ളയുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഒരു സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ രണ്ട ബോംബുകൾക്ക് കാവലിരിക്കുന്നത് പോലെയാണ്. വെളിയിൽ ആര് കണ്ടാലും എന്റെ രണ്ട മക്കളാണനേ പറയു.
പണ്ട് മുതൽക്കേ അവളുടെ ശരീരത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. “മീതേ..ദേ ഞങ്ങൾ കഴിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലെ…? അവളുടെ മുഖത്ത് ആ പരുങ്ങൽ അപ്പോഴും കിടന്ന് തത്തി കളിക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. എന്നാൽ അത് പുറത്ത് കാണാതിരിക്കാൻ അവൾ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിക്കാനുള്ളതും എടുത്ത് കൊണ്ട് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പരുങ്ങലിനെക്കാൾ ഞാൻ കണ്ടൽ ഒരുതരം ഭയം ആയിരൂന്നു.അവൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കൈയ്യും കാലും വിയ്ക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. അവൾ കഴിക്കാനുള്ളത് മേശപൂത്ത് വെച്ചു. എനിക് ഇഷ്ടപെട്ട ദോശയും കടലയും ആയിരുന്നു.
“അയ്യേ..എന്താ ഇത്.വേറൊന്നുമില്ലേ.എനിക്കിതൊന്നും വേണ്ടാ…നീ പോയി ആ ബ്രഡും ജാമൂം എടുത്ത് കൊണ്ട് വാ…“ പുതിയ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ സന്തതി. എന്ത് ചെയ്യാം തള്ളയില്ലതെ വളർന്ന കൊച്ചല്ലെ എന്ന് കരുതി കുറച്ച് ലാളിച്ചു. അതിന്റെ ഫലം. അത് കേട്ടതും എന്തോ തെറ്റ് ചെയ്ത പോലെ പണ്ടേ വിരണ്ടിരുന്ന മീര ഒന്നും കൂടി വിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
