“ഒരു നൈറ്റാണ് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല…അതിപ്പം ചിലപ്പോൾ മാസങ്ങൾ ഒക്കെ എടുത്തെന്നിരിക്കും…അയാളുടെ സെക്രട്ടറിയായി നല്ല സാലറി ഒക്കെ തന്നു അയാള് നിന്നെ അവിടെ അപ്പോയിന്റ്റ് ചെയ്യുമാവാരിക്കും…അല്ലെങ്കിൽ എക്സിക്യൂട്ടീവ് …നിനക്ക് ബി ബി എ ഉള്ളതല്ലേ…ഇതിന് വേണ്ടി… നിന്നെ ഉപയോഗിക്കാൻ…ഉപയോഗിക്കാൻ എന്ന് വെച്ചാൽ അറിയാല്ലോ ..? ആണുങ്ങളുടെ കാര്യമല്ലേ ..? പ്രത്യേകിച്ചും നിന്നെപ്പോലെ ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണിനെ ഉപയോഗിക്കാൻ കിട്ടിയാൽ എത്ര നാളത്തേക്ക് പൂതി തീരാതെ ഇരിക്കും എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല ..ചെലപ്പം നെനക് രണ്ടു പേരുടെയും ഭാര്യയായി കഴിയേണ്ടിവരും ..അയാടെ കൂടെ ഫോറിൻ ട്രിപ്പിനൊക്കെ അയാള് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ,വിളിക്കുമ്പോഴൊക്കെ പോകേണ്ടിയുംവരും…”
അനിത കണ്ണുമിഴിച്ച് അമ്മയെ നോക്കി നിന്നു.
“ഇതൊക്കെ എന്ജോയ് ചെയ്യുന്ന പെണ്ണുങ്ങളും ഉണ്ട്..”
“എന്ജോയ് ചെയ്യുമെന്നോ?ഒന്ന് പോ അമ്മെ!”
“നിനക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം ഉണ്ടെന്നേയുള്ളൂ. വിവരം, പ്രത്യേകിച്ചും ലോകവിവരം തീരെയില്ല മോളെ…ഇത്രേം കോടി രൂപയുടെ ബെനിഫിറ്റ് ഒക്കെ കിട്ടും എന്നറിഞ്ഞാൽ അതിപ്പോൾ ഭാര്യയായാലും പെങ്ങളായാലും എന്തിന് അമ്മയായാൽ പോലും ആണുങ്ങളെ അവരുടെ ബോഡി കൊടുത്ത് ഹെൽപ്പ് ചെയ്യും …ശ്രീക്കുട്ടൻറെ അമ്മായിയമ്മ യാണ് ഞാനെങ്കിലും ഞാനവനെ മരുമകനായാണോ കാണുന്നേ? അല്ലല്ലോ മകനായല്ലേ?എന്നെ അവൻ അമ്മായിയമ്മയായാണോ കാണുന്നെ? അല്ലല്ലോ? അമ്മയായല്ലേ?എന്നിട്ടും ഞാൻ അവനെ ഹെൽപ്പ് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചില്ലേ? കഷ്ടകാലത്തിന് എനിക്ക് മാത്യു സാറിനെപ്പോലെ ഒരു കോടീശ്വരന് ഇഷ്ടപ്പെടാൻ മാത്രം സൗന്ദര്യമോ മേനിക്കൊഴുപ്പോൾ ഇല്ല …അല്ലാരുന്നേൽ എന്നോട് ഇത് ചെയ്യാൻ ഞാൻ പറയും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
“ഒന്ന് പോ അമ്മെ!
അനിത അവരുടെ നേരെ നോക്കിപുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഇപ്പഴും ഞാനുമമ്മേം പുറത്തൊക്കെ പോകും എന്താ നോട്ടം ആണുങ്ങൾ മൊത്തം അമ്മയെ! എനിക്ക് ദേഷ്യവും അസൂയേം ഒക്കെ തോന്നീട്ടുണ്ട്…എന്നിട്ട് പറയുവാ ….സൗന്ദര്യമില്ല മേനിക്കൊഴുപ്പില്ല എന്നൊക്കെ!”
ലതികയുടെ മുഖത്ത് ലജ്ജ അരിച്ചു കയറി.
“കള്ളിക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാം!എന്നിട്ട് എന്റെ വായീന്ന് കേൾക്കാനുള്ള ഒരടവ്!”
അനിത പറഞ്ഞു.
“പോടീ ഒന്ന്!”
ലജ്ജ വിടാതെ ലതിക പറഞ്ഞു.
“മോളെ അവരൊക്കെ നോക്കുന്നത് എന്റെ മുഖത്തേക്കല്ലേ…?എന്റെ മൊലേലേക്കും കുണ്ടിയെലേക്കും ഒക്കെ നോക്കുന്നുണ്ടോ?ഇല്ലല്ലോ? നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ലല്ലോ!”
“ച്ചീ…”
അനിത അമ്മയുടെ നേരെ കയ്യോങ്ങി.
“ഈ ‘അമ്മ ഇതെന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ?”
“ഹ! എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നതെന്നോ!”
ലതിക ഈർഷ്യ കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
Comments are closed.