🍸 ലെമനേഡ് 🍸

“എന്തെ എനിക്കൊന്നും അറിയില്ലെന്നാണോ..ദിയാ”

ദിയ ഞെട്ടലിൽ പതറികൊണ്ട് ബെഡിൽ ചാരിയിരുന്നു. AC യുടെ തണുപ്പിലും അവളുടെ നെറ്റിയിൽ നിന്നും വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

“കഫെയിൽ ഇരുന്നപ്പോളാണ് എനിക്കത് ആദ്യമായത് മനസിലായത്. അന്നൊക്കെ ഞാൻ വീട്ടിൽ തനിച്ചിരിക്കുമ്പോ ഒരു നൊമ്പരം പോലെ എനിക്കും തോന്നും, തുടരണോ വേണ്ടയോ എന്നൊക്കെ…..
ദിയക്ക് ആലോചിച്ചു നോക്കാവുന്നതാണ് എന്റെയവസ്‌ഥ.
ദിയ അഭിനയിക്കുകയാണ് എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അതറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ദിയയെ ഞാൻ എന്റെ മനസ് തുറന്നു ഇഷ്ടപെടുമ്പോ…..
ചിലപ്പോ വിഷമമൊക്കെ വരും….പക്ഷെ എപ്പോഴായാലും ദിയ എന്റെ സ്നേഹം തിരിച്ചറിയുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…..”

“വിക്രം …ഞാ …ഞാൻ …..”

“വേണ്ട ദിയ….ഒന്നും പറയണ്ട!! എനിക്ക് നിന്നെ അത്രയ്ക്കിഷ്ടമായത് കൊണ്ടാണ്…..എന്നോട് പ്രേമിക്കുന്ന പോലെ അഭിനയിച്ചിട്ട് പോലും അന്ന് ഞാനതു നിന്നോട് അറിയാത്ത ഭാവം നടിച്ചത്, ഞാൻ അങ്ങനെയാണ് ദിയ..ഇഷ്ടമുള്ളവരെ …ഞാൻ ചേർത്ത് പിടിക്കാനേ എനിക്കറിയൂ…..”

“പിന്നെ പിന്നെ ദിയയുടെ അഭിനയം ശെരിക്കുമെന്നോട് പ്രണയമാകുമ്പോ ഞാനത് മനസിലാക്കി….
ആദ്യമൊക്കെ ദിയക്ക് ഞാൻ നോക്കുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു…. ഓർക്കുന്നുണ്ടോ ആ ദിവസങ്ങളൊക്കെ…
ഒരുപക്ഷെ എനിക്കൊരല്പം ആവേശം കൂടുതൽ ഉള്ളതുകൊണ്ടും ദിയയെ സ്വന്തമാക്കാൻ ഉള്ള വ്യഗ്രത കൊണ്ടുമൊക്കെയാകാം…അല്ലാതെ..”

മറ്റൊന്നും പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ വിക്രമിന്റെ മേലെ ദിയ അവളുടെ മുലകളെ ഉടച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ ആസ്വദിച്ചു കടിച്ചുകൊണ്ട് കിടക്കിയിലേക്ക് അവൾ അവനെയും കെട്ടിപിടിച്ചുരുണ്ടു. അവർ വീണ്ടുമൊന്നിക്കുമ്പോ ബാലുവും മെർലിനും നീനയും ഓട്ടോ എടുത്തുകൊണ്ട്, തിരികെ ഹോസ്റ്റലിലേക്ക് മടങ്ങി. ബാലുവിന് തന്റെ ദിയയെ തിരികെ കിട്ടുമെന്ന സന്തോഷമായിരുന്നു. പക്ഷെ തന്റെ കാമുകിയെ മറ്റൊരാൾ അവളെ സ്നേഹിച്ചും കാമിച്ചും പരകോടിയിൽ എത്തിക്കുന്ന ദൃശ്യമാണ് അവന്റെ കയ്യിൽ ഉള്ളതെന്നറിയാതെ അവൻ മനസുകൊണ്ട് ആശ്വസിച്ചു. ബാലു ദിയയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു കിട്ടാതായപ്പോൾ മെർലിൻ പറഞ്ഞു. അവൾ ലൈബ്രറിയിൽ ആയിരിക്കും ശല്യം ചെയ്യണ്ട എന്ന് !!

എങ്കിൽ പിന്നെ നേരിട്ട് പോയി കാണാം എന്ന് വെച്ച് ബാലു, കോളേജിന്റെ മുന്നിലിറങ്ങി, മെർലിനും ദിയയും അത് തടഞ്ഞില്ല.
പക്ഷെ ലൈബ്രറിയിൽ എത്തിയ ബാലു നിരാശനായി. അവൻ അറിഞ്ഞില്ല തന്റെ ദിയ രാവിലെ മുതൽ വിക്രമിന്റെ കുണ്ണയിൽ കോർത്തുകൊണ്ട് പിടഞ്ഞു മദിക്കുകയാണ് എന്ന്.

അവൻ ഒന്നും മനസിലാകാതെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു, അവൻ ആ പോൺ ക്ലിപ്പ്