അവിടം തുറന്നു പിടിക്കാൻ ഉള്ളില നിന്നും ഒരു ശക്തി തന്റെ മേൽ ബലം പ്രയോഗിക്കുന്നത് പോലെ….”ശേ!…ഇതെന്താ ഇങനെ ഒക്കെ?” പെട്ടന്ന് തന്നെ തന്റെ ശരീരത്തില ദേഷ്യം ഉറഞ്ഞു കൂടുന്നതും അത് തന്നിലുണർന്ന പ്രകൃതി വാസനകളെ ആട്ടിപ്പായിക്കുന്നതും ഹൈമയറിഞ്ഞു. അപമാന ബോധത്താൽ അവരുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശത്തിലും സന്ദീപിനോടുള്ള വെറുപ്പുനിറഞ്ഞു. പെട്ടന്നുണ്ടായ ആവേശത്തിൽ അവൾ അവിടെക്കിടന്ന നൈറ്റി എടുത്തിട്ട്. എന്നിട്ട് കുളിമുറിയുടെ വാതില തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറി. ” മൈ ഗോഡ്…ആ തെണ്ടി അവിടെ നിന്നും പോയിട്ടില്ല!”. തന്റെ കള്ളി ഹൈമ കണ്ടു പിടിച്ചതോർത്തു സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുകയുമായിരുന്നു അവൻ. ഹൈമ പാഞ്ഞു ചെന്ന് കുളിമുറിയിൽ കയറി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന ചൂട് വെള്ളം ബക്കറ്റോടു കോടി എടുത്തു അവന്റെ നേരെ ഒഴിച്ചു. എന്നാൽ വെള്ളം ദേഹത്ത് വീഴുന്നതിനു മുൻപ് സമചിത്തത വീണ്ടെടുത്ത അവൻ താഴേക്ക്‌ ചാടി. പുറത്തു ചില ‘തടുപിടു’ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു. ഒരു അലർച്ചയും കേട്ടു. ആരോ സന്ദീപിനെ ആണോ ആവൊ ചീത്ത പറയുന്നു. “ഓഹോ…അപ്പൊ വേറെയും ആൾ ഉണ്ടോ?”എന്തായാലും അവർ അവിടുന്ന് ഓടിപ്പോകുന്ന ശബ്ദം ഹൈമ വ്യക്തമായും കേട്ടു.
എന്തായാലും അപ്പോൾത്തന്നെ ലൈറ്റിടാതെ തന്റെ കുളി പൂർത്തിയാക്കിയ ഹൈമ നാളെത്തന്നെ സന്ദീപിനെ ശരിയാകണമെന്നു ദൃഢനിശ്ചയമെടുത്തു. അന്നു രാത്രി ഒരു ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു നേരം വെളുപ്പിച്ച ഹൈമ (കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും വെളുപ്പിന് കുറച്ചു നേരം ഉറങ്ങി) വെളിച്ചം വീണപ്പോൾ തന്നെ രാമൻ നായരുടെ വീട്ടിലേക്കു വെച്ചു പിടിച്ചു. കതകിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ വാതില തുറന്നത് സന്ദീപ്. ഹൈമയെക്കണ്ടു അവൻ ശക്തമായ ഞെട്ടി. ആ ഞെട്ടൽ ഹൈമയും കണ്ടു.
ഹൈമ: “നിന്റെ അച്ഛനെ വിളിക്കെടാ…”
സന്ദീപ്: “അച്ഛനിവിടെ ഇല്ല…ചന്തക്കു പോയി”.
ഹൈമ:”എന്നാൽ അമ്മയെ വിളി”.
സന്ദീപ്: “അമ്മയും ഇല്ല…അമ്പലത്തിൽ പോയി”.
ഹൈമ:”ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നീ മാത്രമൊള്ളോ?”
സന്ദീപ്: “അതെ…” അവന്റെ ശബ്ദം പേടി കൊണ്ട് വിറച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു…
The Author
