മാധവിയുടെ മാതൃത്വവും മകന്റെ സമർപ്പണവും

“എന്താ വാവേ? എന്തോ കള്ളാ ലക്ഷണം ആണല്ലോ… ”
“ഏയ് ഒന്നും ഇല്ല . അങ്ങനെ തോന്നിയോ? ”
“ആ തോന്നി തോന്നി… ചോദിക്ക് ചോദിക്ക്.”
“അമ്മയുടെ സൈസ് എത്രയാ ???”
മാധവി ഒന്ന് ചമ്മി… അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ അവൾ ആവതും ശ്രേധിച്ചു.
“ഡാ.. വഷള. എന്തിനാ ഇപ്പൊ അമ്മയുടെ സൈസ് അറിയുന്നത് ?”
“പറയമ്മേ.. പ്ലസ്സ്..”
“38 മോനെ..” മാധവിയുടെ ചുണ്ടുകൾ വരളുന്നത് പോലെ തോന്നി. മകനോട് ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തരാം സന്തോഷം.. മുൻപെങ്ങും ഇല്ലാത്ത ഒരു തരാം ആശ്വാസം ..
“മോന്റെ സൈസ് എത്രയാ…?
“ഞാൻ ബ്രാ ഇടാറില്ല ‘അമ്മ ” വിഷ്ണു അത് പറഞ്ഞു പൊട്ടി ചിരിച്ചു. മാധവിയും ചിരിച്ചു.
“85 ഓർ 90 ഇതിൽ ഏതാ ഡാ ”
“അമ്മക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം ??”
“ഡാ ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയ അത് മറക്കണ്ട”
“90 ആണ് ‘അമ്മ … അമ്മയുടെ പാന്റി അളവ്?”
“XL ആട ..”
“എന്ന് വച്ച ??”
“100 ഒക്കെ കാണും ഏകദേശം”
“വൗ …” മാധവി ചിരിയാടാക്കി.
“‘അമ്മ”
“എന്താ വാവേ???”
“ഐ ലവ് യു ‘അമ്മ ”
“എന്താടാ പെട്ടെന്നൊരു സ്നേഹം ..”
“ഒന്നല്ല പറഞ്ഞു എന്നെ ഉള്ളു.”
“എന്നിട്ടാണോ അമ്മയെ ഇവിടെ ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ?’
“ഇല്ലമ്മ ഞാൻ വരാൻ ഇരിക്കുകയാണ് … അമ്മയെ കൊണ്ടിങ്ങാട് പോരാനായിട്ട്”
“എന്ന മോനെ നീ വരുന്നേ? വേഗം വാടാ . ഇല്ലേ ഇങ്ങേരു എന്നെ കൊല്ലും മോനെ. ” മാധവി അണപൊട്ടി കരഞ്ഞു .
“‘അമ്മ ഞാൻ വരും. …”
“വേഗം വാ വാവേ”
അന്നത്തെ സംസാരം കഴിഞ്ഞു ഫോൺ വയ്ക്കവേ മാധവി ഒരു കാര്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു തന്റെ മദന പൊയ്ക എന്തിനോ വേണ്ടി തേൻ ചുരത്തി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. തന്റെ മോനല്ലേ … അങ്ങനെ വരാമോ?
ആകെ താൻ സംസാരിക്കുന്ന പുരുഷൻ അവനാണ് . അവനാണ് എന്നോട് ഒരു കാമുകനെ പോലെ സംസാരിച്ചത്…അതെ എന്നെ എന്റെ മകൻ സ്നേഹിക്കുന്നു. എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നു???
ഒരമ്മയായി മാത്രമാണോ? ഇല്ല ഇതൊരിക്കലും നടന്നു കൂടാ. അവനോടു നാളെ ഇതിനെ പറ്റി സംസാരിക്കണം.അവൾ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം
“മോനെ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്”